Het afschaffen van het Jodendom

Dodenherdenking

Nederland is het land van de grensverleggende grensverlegging. Sinterklaas moest er aan en nu 4 mei kennelijk ook, want het mag al vele jaren vooral niet alleen maar gaan over WO II, maar nu moet het volgens sommigen totaal afgeschaft worden. Roep dus maar wat tegenstrijdigs en zet er een # voor op Facebook (nog bedankt Mark) en je krijgt duizenden hersenloze likers mee. Het – zeg maar – voetvolk dat uit woede en frustratie over haar eigen zielige bestaan achter alles aanloopt wat maar negatief is, waar kennen we dat verschijnsel ook alweer van ? VVD-Kamerlid Fred Teeven vindt dat terecht een respectloze actie hoor ik hem zeggen in zijn interview, maar haast er wel bij te zeggen dat 4 mei niet alleen over WO II gaat maar “ook om alle andere oorlogen waar Nederland aan heeft meegedaan”. Laten we vooral die Sjoa zoveel mogelijk naar de achtergrond drukken hoor je de haters denken, “dan is het over 50 jaar hopelijk helemaal geen onderdeel meer van de 4 mei herdenking”. Misschien had hij meer indruk gemaakt als hij had gezegd dat er dit jaar toch ook weer een mooi gedicht van een kleinzoon van een SS-kampcommandant wordt opgelezen, want dat was wel de trend de afgelopen jaren.

Filemon Wesselink – die we nog kennen van het eveneens grensverleggende televisieprogramma Spuiten en slikken – vertoont dezer dagen een docu over “zijn” Jodenbuurt in de Rivierenbuurt in Amsterdam en constateert dat “de spanningen aldaar zijn opgelopen vanwege de recente aanslagen.” Een mooiere omkering van de feiten valt bijna niet te vinden in zijn omschrijving van oorzaak en gevolg. Hij weet uiteraard vrij makkelijk aan beelden te komen waar de zoveelste gesubsidieerde puberende ROC-idioot met duidelijk Marokkaanse roots op camera in onverstaanbaar Nederlands weet te zeggen dat hij “Joden haat.” Het is uiteraard niets nieuws waar hij op stuit, want wie het internet een beetje volgt weet dat het openlijk haten en bedreigen van “kanker joden” helaas schering en inslag is.

Ruim 70 jaar herdenken en Sjoa-educatie is in Nederland vrijwel geheel mislukt, het geld en de energie dat daaraan is uitgegeven is kennelijk een totale verkwisting geweest en daar gaan geen 200 Auschwitz monumenten nog iets aan veranderen. Nederland zit al jaren in een vrije morele val en is op weg naar een totaal failliet. De stap naar de roep om het afschaffen of verbieden van het jodendom door bepaalde groepen of personen, of erger, is geen lichtjaren verwijderd meer en we zijn hard op weg het Parijse model te evenaren. De werkelijke dreiging zit hem niet zozeer in de zichzelf een psychose snuivende terrorist die heldhaftig in Toulouse een 8-jarig Joods meisje in koelen bloede liquideert of zich in Zaventem laat opblazen temidden van honderden onschuldigen, maar veel eerder in de enorme groep anonieme en minder anonieme internet fans; de thans opgroeiende, blowende en zuipende verloederde haatgeneratie die het land zoals het nu lijkt totaal in een angstgrip heeft. Een generatie – autochtonen en allochtonen – die wordt opgezweept door haatpredikanten die zich net zo vaak in het rap-circuit bevinden als in het pseudo-religieuze Youtube-circuit. Valse profeten die hun haatverhalen vrijelijk kunnen verspreiden om volstrekt onzuivere redenen, vaak gefinancierd door zichzelf in Dubai volvretende en ondergronds stiekem zichzelf lavende oligarchen, die financieel gebaat zijn bij chaos.

En dit alles was en is mogelijk gemaakt door het steeds slapper wordende Nederland waar bestuurders opportunistisch en onduidelijk beleid uitstippelen en niet durven in te grijpen en waar zelfs de meest geharde cabaretiers zich helaas niet meer durven uit te spreken over de vele misstanden in onze maatschappij.

Joden worden onder invloed van de haattsunami in de komende jaren vrijwel zeker steeds vaker bedreigd, bespuugd, mishandeld en vernederd en zijn het inmiddels meer dan zat, deze oude tweede generatie Jood zeker. Het wil alleen met die Joodse weerbaarheid niet zo erg lukken, wij zijn namelijk niet zo van het fysieke en verbale geweld en velen van ons geloven nog steeds al te graag in sprookjes. De vraag is of die houding ons gaat redden?