De van oorsprong Nederlandse Jolanda Nandi de Vos schreef een brandbrief over de situatie waar Israeliërs in de kibboetsen, dorpjes en steden rondom Gaza dagelijks mee te maken hebben. U leest het op joods.nl omdat veel Nederlandse media en slinkse opiniemakers dit nieuws liever verzwijgen voor haar lezers en kijkers. Onderaan deze brandbrief treft u recente filmpjes en foto’s uit het grensgebied.
Brandbrief uit Israel
Ik tel er 31. Zo vaak een code rood. Waarbij een gierend alarm afgaat of een blikkerige vrouwenstem die “code rood, code rood” zegt. Beginnend in de nacht. Bij mij zag ik om half 1 de eerste alarmen afgaan op mijn mobiel. En dan de hele nacht door, verspreid over de gehele regio. Hamas doet dat uiteraard bij voorkeur in de nacht. Mensen slapen dan, dus is de impact groter. Je wordt door een alarm letterlijk uit je slaap gescheurd met instant paniek waar je niet aan toe kunt geven, want gewoon geen tijd.
Uit bed, rennend naar je kinderen en wanneer zij niet al in een tot slaapkamer omgebouwde schuilkelder slapen, dan trek je ze letterlijk gewoon uit bed. Voorzichtig wakker maken is geen tijd voor. Vlak bij de Gaza strook heb je maar 5 seconden. Ietsjes verder weg 15 seconden. Snelheid is de sleutel. Angst en schrik, vooral bij de slaapdronken kinderen, is een berekenende uitkomst voor Hamas.
In de nacht, in het donker en moe en verward van de ruw onderbroken slaap, hebben de mensen minder verweer tegen de angstterreur. Vooral in de gemeenschappen die binnen het bereik liggen van terreurtunnel. De code rood-alarm zou namelijk ook kunnen opklinken in geval van een infiltratie. Dus afwachten op de luide boem van de inslaande raket en dan “gewoon” weer je kinderen in slaap krijgen. Als er eentje te bang is, slaapt ze wellicht bij je in bed. Op naar de volgende nacht gevuld met raketbeschietingen. Of naar de dag, een gewone dag zoals al die andere dagen, nu al meer dan 100, waarbij er vaak rook rond je huis hangt van alle branden… Branden die kilometers en kilometers landbouwgrond en natuurgebieden hebben vernietigd evenals al het wild dat daar heeft geleeft. Branden die in een erg droog land nauwelijks te blussen zijn. Een ecologische ramp zonder nieuwswaarde.
Branden die constant voortrazen en waarbij de rook daarvan een dagelijks gegeven is waarbij je de was binnen moet drogen met de ramen dicht. En je kleintjes telkens opnieuw moet waarschuwen om geen ballonnen aan te raken, mochten deze in de tuin dwarrelen. Gevuld met een explosief gas zweven ze rond. En vliegers zijn in het echt natuurlijk niet gevaarlijk. Nu wel. Komend uit Gaza met brandbommen eraan bevestigd, maar normaal gesproken zou je er niet bang voor moeten zijn. Dat is de bijkomstigheid van de terreur van Hamas: angst. Dat is hun handelsmerk en de inventiviteit waarmee zij ogenschijnlijk onschuldige voorwerpen kunnen inzetten als terreurwapens is schokkend.
Welkom in het leven in de grensgemeenschappen in Israël.
Jolanda Nandi de Vos
Raket van Hamas raakt kinderspeeltuin:
Deel dit artikel met je vrienden:
