Dit weekend was het weer raak. In een synagoge in San Diego schoot een Amerikaan een vrouw dood en raakte drie anderen gewond, nadat hij de synagoge in was gegaan om zoveel mogelijk Joden te doden.
Even daarvoor publiceerde de New York Times een duidelijk antisemitische cartoon. Na enorme ophef kwam het nietszeggende excuus “dat het een beoordelingsfout was”. Het is niet voor het eerst dat de NYT antisemitisme verspreid en het zal ook niet voor het laatst zijn.
In de Jeruzalem Post verscheen een artikel over Joodse tieners in Duitsland die liever alleen naar een kostschool in Israel verhuizen dan in Duitsland te blijven. Verhalen van “we worden op school bedreigd”en “we moeten ons Jodendom verbergen”klinken alsof de jaren ’30 weer terug zijn gekeerd.
In Engeland vond de buitenland direkteur van Corbijn’s Labor partij het nodig Israel te beschuldigen van “samenwerking met Israel”.
Het bovenstaande is slechts een greep van wat er aan Jodenhaat in de wereld naar buiten kwam.
In Nederland is het niet anders. Een minister president die “vergeet”Joden een fijne Pesach te wensen, Joden die niet meer met hun keppel op straat kunnen, Joden die hun mezouza van de deur halen. De lijst is lang , erg lang.
Het is daarom ook niet vreemd dat ik in Israel steeds meer jonge immigranten tegen kom. Ja, ook uit Nederland. In mijn buurt in Ir Yamin wonen op dit moment ruim 20 Nederlandse gezinnen. Mensen die Nederland hebben verruild voor Israel en hier opnieuw hun leven aan het opbouwen zijn.
Ook zie je veel Engelsen en zuid Amerikanen die naar Israel zijn geïmmigreerd en hier hun leven in vrijheid opbouwen. Natuurlijk over de Fransen hoef ik niet te spreken. Nog steeds komen Fransen naar Israel en verwacht wordt dat dit gaat toenemen nu ook daar het antisemitisme steeds grotere vormen aanneemt.
Ik schreef het al eerder, het gevoel dat de jaren ’30 terug zijn hoor je van velen. Toen bestond er nog geen staat Israel en waren Joden overgeleverd aan de goedheid van vreemden om hun leven te redden.
De staat Israel is er nu, op 9 mei 71 jaar jong, en ontvangt met open armen iedereen die hier zijn of haar leven wil gaan opbouwen, zonder in angst te leven van Jodenhaat.
