Onderzoekers van de Universiteit van Tel Aviv zeggen dat gewone vetcellen onder de huid melanoom cellen helpen het lichaam binnen te dringen en dodelijke metastatische kankercellen te worden die zich naar vitale organen kunnen verspreiden, aldus de Times of Israel.
“We hebben een belangrijke vraag beantwoord waar wetenschappers al jaren mee bezig zijn”, zegt prof. Carmit Levy van het Department of Human Genetics and Biochemistry aan de Sackler Medical School van de universiteit van Tel Aviv, die de studie leidde.
Prof. Carmit Levy, links, en dr. Tamar Golan van het Departement Menselijke Erfelijkheid aan de Universiteit van Tel Aviv.
Melanoom, indien aanwezig op de opperhuid, de buitenste laag van de huid, is zeer goed behandelbaar; het wordt beschouwd als fase 1 kanker, het is niet door de huid gedrongen om zich via bloedvaten naar andere delen van het lichaam te verspreiden, en het kan eenvoudig worden verwijderd zonder verdere schade, legde ze uit.
Dus, “waardoor verandert melanoom van vorm en wordt agressief en gewelddadig ?” Om meteen het het antwoord te geven, “Melanoom wordt dodelijk als het ‘wakker wordt’, kankercellen naar de huidlaag onder de opperhuid sturen en uitzaaien in vitale organen.”
Het blokkeren van de transformatie van melanoom is vandaag een van de belangrijkste doelen van kankeronderzoek, zei ze: “en we weten nu dat vetcellen bij deze verandering betrokken zijn.”
Het onderzoek werd uitgevoerd door Dr. Tamar Golan, ook van het Department of Human Genetics bij TAU, en in samenwerking met pathologen Dr. Hanan Vaknin van Wolfson Medical Center, Dr. Dov Hershkowitz en Dr. Valentina Zemer van Tel Aviv Medical Center. De studie werd dinsdag gepubliceerd in Science Signaling en staat op de cover.
In de studie onderzochten de onderzoekers tientallen biopsiemonsters van melanoom patiënten in het Wolfson Medical Center en Tel Aviv Medical Center, en zagen een onverwacht fenomeen: de vetcellen zijn meestal georganiseerd in de vorm van een bijenkorf onder de huid, maar in gebied dicht bij het melanoom, waren deze cellen ongeorganiseerd. Dit maakte hen achterdochtig.“We vroegen ons af wat deze vetcellen daar deden en begonnen het te onderzoeken,” zei Levy.
De onderzoekers namen de vetcellen en legden ze in een laboratorium op een petrischaaltje dicht bij melanoom cellen “en volgden de interacties daartussen. “Dit onthulde dat de vetcellen eiwitten, genaamd cytokines, die genexpressie beïnvloeden, overdroegen naar de melanoom cellen.
Het belangrijkste effect van deze overdracht van cytokines was de vermindering van de expressie van een gen genaamd miRNA211, waarvan de rol is om het aantal melanoom receptoren, TGF-bèta, in de huid te beteugelen.
“Als een wip, wanneer het aantal miRNA211-genen daalt, stijgt het aantal TGF-bèta-melanoomreceptoren,” zei Levy in een telefonisch interview.
Op zijn beurt slaagt de tumor er nu in de TGF-bèta-melanoomreceptoren te herkennen, en dit stimuleert de melanoomcellen “en maakt ze agressief”, zei ze.
“Dit is een cascade van gebeurtenissen,” zei ze, “veroorzaakt door de vetcellen.”
De onderzoekers zeiden dat ze misschien ook een manier hebben gevonden om de overgang naar agressieve kanker te blokkeren.
“In het laboratorium vonden we dat het proces kan worden teruggedraaid”, zei ze. “Toen we de vetcellen uit het melanoom verwijderden, kalmeerden de kankercellen en stopten met migreren.”
Een aanvullend onderzoek, dit keer op muismodellen, leverde vergelijkbare resultaten op: Toen miRNA211 werd onderdrukt, werden metastasen in andere organen gevonden. Toen het gen opnieuw tot expressie werd gebracht en werd teruggebracht naar de oorspronkelijke niveaus, slaagde het erin de vorming van metastase te blokkeren.
In de zoektocht naar een potentieel medicijn op basis van hun ontdekking, experimenteerden de onderzoekers met therapieën waarvan bekend is dat ze cytokines en TGF-bèta remmen, maar nooit zijn gebruikt om melanoom te behandelen.
“We hebben het over stoffen die momenteel worden bestudeerd als mogelijke behandelingen voor alvleesklierkanker, en zijn ook in klinische proeven voor prostaat-, borst-, eierstok- en blaaskanker,” zei Golan. “We zagen dat ze het metastatische proces tegenhielden en dat het melanoom terugkeerde naar zijn relatief ‘kalme’ en slapende toestand.”
“Onze bevindingen kunnen dienen als basis voor de ontwikkeling van nieuwe medicijnen om de verspreiding van melanoom te stoppen – therapieën die al bestaan, maar nooit voor dit doel werden gebruikt,” zei Levy.
