President Reuven Rivlin heeft een speciale toespraak gehouden ter gelegenheid van de 72ste Jom Ha’atzmaut, de Onafhankelijkheidsdag van Israël. Dit jaar wordt de dag heel anders gevierd vanwege de beperkingen die gelden om de verspreiding van de coronavirus pandemie te bestrijden.
Mijn medeburgers. Wie had kunnen geloven dat al 72 jaar zijn verstreken? Als kind zit die tijd, net voor de oprichting van de staat, diep in mijn geheugen gegrift. Ik herinner me de verslagen van de Algemene Vergadering van de VN van 29 november 1947, het dansen, hoe Jeruzalem onmiddellijk daarna een slagveld werd, het beleg van de stad, de emotionele aankondiging van de oprichting van de staat op 15 mei 1948, 5 Iyyar 5708, vermengd met het nieuws dat Gush Etzion was gevallen en later dat de Joodse wijk van de oude stad van Jeruzalem was gevallen, en vervolgens de staakt-het-vuren-overeenkomsten.
In Jeruzalem was de vreugde vermengd met grote angst. We voelden de kwetsbaarheid van het moment, naast de geschiedenis waarin we leefden. In elke fase, in die vreugdevolle en feestelijke dagen van onafhankelijkheid, en in de moeilijkere en droeviger tijden, we hadden altijd een Israëlische ‘saamhorigheid’. We rouwden samen en we vierden samen. Vandaag, op Yom Ha’atzmaut, in de schaduw van de ziekte en haar slachtoffers, en de economische crisis, mogen we onze ‘saamhorigheid’ niet opgeven. We mogen het niet en we zullen het niet. We zijn samen gelukkig en opgewonden, ondanks de afstand.
De staat Israël is een wonder en een wonder. We hebben een geavanceerde industrie gecreëerd, we hebben een prachtige en innovatieve landbouw opgezet waar de hele wereld naar kijkt. We hebben een rijke en diverse cultuur gecreëerd en zijn een land geworden met een reputatie van wereldklasse op het gebied van ontwikkeling en uitvinding, ondernemerschap en technologie, geneeskunde, onderzoek en wetenschap.
We hebben bewezen dat we een oud volk zijn, maar ook een modern volk. Een volk dat kracht, waarden en geloof put uit zo’n oude traditie. Een volk dat elke dag weet hoe het zich moet ontwikkelen, vernieuwen, durven en dromen – ja, soms onbeschaamd. Daarom is er zelfs op deze Onafhankelijkheidsdag niemand zoals het Israëlische volk. Er is niemand zoals wij in termen van solidariteit, wederzijdse verplichting, de bereidheid om een helpende hand te geven en een helpende hand toe te steken. Tegenwoordig hebben degenen die kunnen, om contact te leggen met mensen met een minder vermogen. Het is de Israëlische geest die ons helpt te groeien uit de crises waarmee we worden geconfronteerd, om keer op keer sterker te worden dan ooit.
Ik roep op dit moment Israëli’s op: nu is het tijd om lokaal te kopen. Opnieuw kiezen voor de Israëlische industrie en landbouw, ter ondersteuning van zelfstandigen en kleine bedrijven, ter versterking van de Israëlische economie.
De manier waarop we met deze crisis omgaan, alle sectoren van onze samenleving, alle groepen en onderdelen, zullen aantonen dat de Israëlische geest deze uitdaging ook kan overwinnen.
Dit is de geest die ons naar nog veel meer prachtige Yom Haatzmaut-vieringen zal leiden, in de hoop dat het dagen zullen worden van gezondheid, welvaart en sociale solidariteit. Chag Atzmaut Sameach, Happy Independence Day, mijn beste vrienden! Chag Atzmaut Sameach, Israël! ‘
