Vanaf volgende week zal Lion Lissauer, bekend van zijn twee jaar durende correspondentie met Natasha Gerson voor het NIW, een tweewekelijkse column schrijven voor joods.nl. Bij deze stelt hij zich voor en licht hij toe hoe mediene-Joods-Nederlands hij is.
Lion Lissauer is 22 en groeide op in het Groningse Ter Apelkanaal, werkte een half jaar in een kiboets en studeert momenteel Integrated Communication Management aan de Hogeschool Utrecht. Hij heeft zodoende een keur aan levenservaring opgedaan in de Mediene, Ha’aretz en de Randstad. In zijn columns beschrijft hij het dagelijks leven van een Joodse student. In het volgende vertelt hij hoe Joods hij zich voelt, hoe het leven in de mediene hem heeft gevormd en hoe Nederlands hij is.
Joods
Hoewel alleen mijn vader Joods is, heb ik me wel altijd Joods gevoeld, zo besloot ik op m’n achtste al zelfstandig dat ik voortaan kosjerstyle wou gaan eten. Bij de Liberaal Joodse gemeente in Den Haag heb ik mijn Bar Mitswa gedaan. Op dit
moment ben ik lid van de LJG Utrecht, eet nog steeds kosjer en probeer ik mezelf bij te scholen door veel te lezen over Joodse geschiedenis en door rond te snuffelen op internet. Kortom, de orthodoxie accepteert mijn Joodse identiteit waarschijnlijk niet, maar toch voel ik mij eerder een Nederlandse Jood dan een Joodse Nederlander.
Mediene
Ik ben geboren in Den Haag. Daar heb ik tot mijn 4e gewoond, dus
echt veel heb ik daar niet van meegekregen. Mijn ouders verhuisden
toen naar Ter Apelkanaal, een plattelandsdorpje ergens in Zuid-Oost
Groningen. Op school (en in de hele omgeving) was ik de enige Jood en ik had
daar dus ook geen Joodse vrienden. Vaak was dat best moeilijk, vooral
op de middelbare school. Ergens bij iemand blijven eten was een
probleem omdat de meeste Groningers veel varkensvlees eten. Bovendien
was er een periode dat ik behoorlijk met mijn Jood-zijn werd gepest en
dagelijks werd uitgescholden voor iets ‘Joods gerelateerds’.
Joodse contacten had ik wel via Haboniem, maar doordat ik zo ver weg
woonde en dus geen dagelijks contact met de anderen kon hebben, heb ik
daar nooit echt goed kunnen aarden. Op dit moment woon ik dus in
Utrecht en ik probeer zoveel mogelijk mijn Joodse contacten te
onderhouden via de LJG en af en toe een bezoekje aan Amsterdam. Op die
manier is mijn Joodse vrienden- en kennissenkring nog steeds
groeiende.
Nederlands
Ik voel me eigenlijk pas echt een Nederlander als ik in Israël ben.
In Nederland voel ik mij vaak een beetje ‘buitenlands’ hoewel ik dat
natuurlijk niet ben. Als mensen naar mijn afkomst vragen, zeg ik vaak:
“Ik ben een Nederlandse Jood”, en voor de mensen die doorvragen zeg ik
soms dat ik van Litouwse oorsprong ben, aangezien de achternaam
Lissauer daar vermoedelijk vandaan komt zo’n 98723560276345 generaties
geleden. Toch realiseer ik me ook dat ik toch wel behoorlijk
Nederlands ben aangezien ik hier geboren en getogen ben, uit 2
Nederlandse ouders kom, Nederlands als eerste taal spreek en dol ben
op zoute haring. Kortom, ik ben in eerste instantie Joods, daarna
Nederlander.
