Het Arabisch-Israëlisch conflict gezien door de ogen van Nir Kinan, een jonge kolonist van de Golan-hoogte, tevens officier in het Israëlische leger, die na een confrontatie met de vijand dienst weigert in de bezette gebieden, oneervol ontslag krijgt en de Palestijn die hij heeft gedood een plaats probeert te geven in deze absurde realiteit.
Uitzending: maandag 27 september 2004 21:01-22.00 Net 3
In de vroege ochtend van 4 juni 1989 wordt een Israëlische patrouille
aan de grens met Libanon overvallen door een Palestijnse commandogroep
die probeert te infiltreren in Israël. Na een 12 minuten durend
vuurgevecht zijn drie Palestijnen en een Israëlische soldaat gedood en
raakt de Israëlische commandant, luitenant Nir Kinan, gewond.
Hier ligt mijn hond begraven is het verhaal van Nir Kinan waarin hij
zijn twijfels over de idealen van toen en zijn ervaringen als soldaat
in het Israëlisch leger verwerkt.
Deze persoonlijke documentaire is een reis door het landschap van zijn
jeugd, waarin hij op zoek gaat naar wat hem verbindt met dit land. Een
verbondenheid die hem heeft doen accepteren om te doden en zelfs zijn
leven te geven voor zijn land. Zijn persoonlijke overpeinzingen en
commentaar is gaandeweg steeds duidelijker gericht tot Nur, zijn
spiegelbeeld, de Palestijnse commando die tijdens de nachtelijke
confrontatie aan de grens met Libanon door hem werd gedood.
Over Dokwerk
Onder deze naam zenden afwisselend de VPRO en de NPS wekelijks een
documentaire uit. Tijdstip van uitzending is de maandagavond tussen
21.00 en 22.00 uur op Nederland 3.
De meeste documentaires zijn in opdracht gemaakt door gerenommeerde
Nederlandse regisseurs, zoals Cherry Duyns, Heddy Honigmann, Hans
Keller, John Appel, Roel van Dalen, Maarten Schmidt en Thomas Doebele.
Zes keer per jaar is er ruimte voor lange documentaires (van 75-90
minuten). Ook brengt Dokwerk in de zomermaanden een selectie van de
beste buitenlandse documentaires.
De documentaires in Dokwerk
kenmerken zich vooral door een duidelijk persoonlijk stempel van de
maker. Dat kan in de persoonlijke betrokkenheid bij het onderwerp
zitten, maar ook in de visie of de vorm die aan de documentaire wordt
meegegeven.
