Dr. Stork neemt afscheid van de CIZ

Deze maand neemt dr. J. Stork afscheid als internist van Ziekenhuis Amstelveen. Zijn opvolgster in het ziekenhuis is mevrouw D.L. Cahen, maag-, lever-, darmarts. Zij komt per 1 januari 2005 de maatschap Interne Geneeskunde versterken. De heer Stork zelf is tot half december nog bezig zijn praktijk af te ronden.

Stork begon na zijn promotie in het Wilhelmina Gasthuis in juni 1969 als internist in de toenmalige Centrale Israëlietische Ziekenverpleging in de Amsterdamse Jacob Obrechtstraat. Na de fusie met het Nicolaas Tulp Ziekenhuis in 1978 kwam hij naar Ziekenhuis Amstelveen. Joop Stork heeft een encyclopedische kennis en is een arts van wie de patiënten houden, en hij houdt van hen. "Als ik iets voor ze kan doen, dan doe ik het."

Hij was en is een kleurrijke figuur. Hij kent iedereen en iedereen kent hem. In zijn praktijk stapten vogels van velerlei pluimage binnen, tot de sjeiks van Koeweit toe. Joop: "Ik vind alles leuk en daarom heb ik zo’n vol leven. Ik kijk nooit achterom, alleen maar vooruit."En humor, volgens hem het beste medicijn. Veel medische grapjes van Max Tailleur kwamen van hem.

Met Joop Stork verliest het ziekenhuis een enthousiaste en veelzijdige collega. Zo had hij jarenlang een medische kolom in het Parool, was voorzitter van de VVD in Amsterdam, werkte mee aan het opzetten van de stadsdeelraden, was lid van de adviescommissie voor de gezondheidszorg.voor de regering, oprichter van de sport medische advies centra in Nederland, medeoprichter van de Nierstichting, oprichter van het instituut voor meervoudig gehandicapte gehoorgestoorde kinderen Weerklank. Op enig moment was Stork voorzitter van 17 verenigingen/clubs/stichtingen etc. Daarnaast had en heeft hij een hoop adviseurschappen. Op dit moment acteert hij in een film over Max Tailleur.

Dat patienten het erg vinden dat hij ermee ophoudt en hem dankbaar zijn, blijkt uit de ontelbare cadeaus die hij bij zijn afscheid krijgt. Stork: "Als ik kon blijven werken, dan zou ik dat waarschijnlijk ook doen, maar in mijn opvolgster mevrouw Cahen, zie ik iemand die met nesjomme met haar patienten omgaat, met liefde en passie dus.

En Stork zelf? "Ik blijf gewoon de leuke dingen doen die ik altijd al deed. Ik weet zeker dat ik ook straks nog tijd tekort heb.