Geschiedenis van de liefde

Anders dan de titel doet vermoeden gaat het nieuwste boek van de Amerikaanse schrijfster Nicole Krauss niet over de liefde maar over de grenzen van fictie, werkelijkheid en waarheid. Wytske Visser maakte een interview met Krauss dat te lezen is op 8WEEKLY, een Nederlandstalig cultuurmagazine op internet.

In de bibliotheek van het Ambassadehotel, waar we omringd worden door
gesigneerde exemplaren van boeken van alle schrijvers die hier
logeerden, zitten Nicole Krauss en ik tegen over elkaar. Ondanks de
dagen vol interviews die achter haar liggen, lijkt ze best zin te
hebben in nog weer een interview. Het is haar laatste dag in Amsterdam,
de stad waar een van haar favoriete schilders, Rembrandt, leefde en
werkte. Onderwerp van ons gesprek is De geschiedenis van de liefde,
Krauss’ nieuwste roman.

De geschiedenis van de liefde is een nogal veelomvattende titel, waar
niet iedereen zich aan zou wagen. Krauss heeft dan ook lang geaarzeld
voordat ze voor deze titel koos: “De meeste titels die ik bedacht waren
alleen geschikt voor een van de afzonderlijke verhalen en niet voor het
boek als geheel. Ik was er al snel uit dat het boek van Gursky, dat
zo’n belangrijke rol speelt in mijn roman, De geschiedenis van de
liefde moest gaan heten. In de fictieve werkelijkheid van een roman heb
je wat titels betreft meer vrijheid. De geschiedenis van de liefde was
echter ook de enige titel die alle verhaallijnen met elkaar verbond,
daarom heb ik uiteindelijk ook mijn eigen roman die titel meegegeven.
Als ik mensen vertelde hoe mijn nieuwe boek heette, schaamde ik me in
eerste instantie wel een beetje. Maar nu ben ik er aan gewend. Sommige
mensen zullen het misschien openslaan om vervolgens te bemerken dat het
iets anders is dan ze verwacht hadden en het weer dichtslaan. In die
zin is de titel ook wel ironisch.”

Schrijverschap
In De geschiedenis van de liefde houden vrijwel alle hoofdpersonen zich
bezig met het schrijven van fictie. Volgens Krauss is schrijven dan ook
een van de belangrijkste thema’s van haar roman: “Nadat ik mijn eerste
roman had gepubliceerd kwamen een heleboel vragen in me op over mijn
eigen schrijverschap. Ik had een boek gepubliceerd en mocht me dus een
schrijver noemen. Ik was er echter lang niet zeker van of het wel een
goed boek was, bovendien had ik geen flauw idee wie het boek eigenlijk
zouden lezen. Bij het schrijven van mijn tweede roman, begon ik me af
te vragen wat ik zelf goed vond aan boeken en waarom ik überhaupt
boeken las. Toen realiseerde ik me dat ik als lezer net zo goed
begrepen wil worden, als dat ik dat als schrijver wil. Als ik lees, wil
ik iets lezen dat zowel nieuw is als bekend. Iets waar ik mijn
gevoelens in herken, terwijl ik het toch nog niet eerder gelezen heb.
Deze dingen hield ik tijdens het schrijven voortdurend in mijn
achterhoofd.”

Klik HIER om verder te lezen op de website van 8WEEKLY.

Zie ook: www.8weekly.nl/