Shlomo Bar is Marokkaan, de leden van zijn band Habrera Hativ’it komen uit Israël, India, Iran en Marokko. Samen maken ze muziek die voortvloeit uit het Joodse culturele erfgoed van het Iberisch schiereiland, Afrika en Azië. Het resultaat: aanstekelijke ‘world fusion’, te horen op 6 juni as. in de Melkweg in Amsterdam. En in het voorprogramma: dj Rafaël Frost.
De Israëlische band Habrera Hativ’it, opgericht in 1977, maakt muziek die voortvloeit uit het Joodse culturele erfgoed van het Iberisch Schiereiland, Afrika en Azië. Het is de eerste band die Israëlische worldfusion maakt.
De Marokkaan Shlomo Bar is de initiator van de band Habrera Hativit en haalt zijn muzikale inspiratie uit zowel Bijbelse als moderne Israëlische thema’s. De bandleden van Habrera Hativit komen uit Israël India, Iran en Marokko.
Naar aanleiding van de 9e cd van Shlomo Bar en Habrera Hativ’it Low Clouds schreef Jan Willem Broek onderstaande recensie.
Shlomo Bar (1943) is al sinds 1977 componist, zanger en percussionist van zijn band Habrera Hativ’it. De bezetting kent door de jaren heen nogal wat wisselingen, maar Shlomo is altijd doorgegaan met het verspreiden van zijn (vredes)boodschap en visie via plaat en indrukwekkende, bevlogen optredens.
In beide gevallen bewijzen ze op unieke wijze, geweldige muziek te kunnen maken die haast van een onaardse schoonheid is. Als één van de eerste, zo niet de allereerste wereldmuziekband doet hij stof opwaaien in Israël door naast Joodse muziek ook Sefardisch Afrikaanse en Oosterse invloeden in zijn veelal droefgeestige muziek te mengen. Ook de muzikanten zijn nog wel eens afkomstig uit landen als Iran, India en Marokko (waar Shlomo oorspronkelijk ook vandaan komt). Habrera Hativeet betekent dan ook iets als een “natuurlijke verzameling”. Het laatste album van de band stamt uit 1996; er is alleen nog een compilatie verschenen in 2003. Toch hebben Shlomo Bar en de zijnen niet stil gezeten en nu presenteren ze dan ook hun negende cd Low Clouds (Ananim Nemuhim), de compilatie en plaat van Shlomo Bar met David D’Or niet meegerekend.
Naast Shlomo Bar spelen de in Iran geboren santur-speler Menashe Sasson, de gitaarvirtuoos Ilan Ben-Ami (ook cümbüs, elektronica, oud), de tablaspeelster Yael Offenbach, de bassist Ilan Aviv (tevens keyboard, santur, drums, gitaar) en violist Nir Sarussi mee. Live spelen er nog wel eens anderen mee. Nieuw in de muziek is de toevoeging van elektronica, waardoor het geluid in sommige stukken behoorlijk is veranderd. Overigens zijn de beats en elektronische, ambientachtige klanken, op het prachtig dansbare nummer “Da-Re”, lang niet overal op de voorgrond aanwezig. De enigmatische, gedragen zang van Shlomo staat nog steeds als een huis en de geweldige kracht, die altijd van de muziek is uitgegaan, is intact gebleven.
Het wereldse hoofdgerecht bestaat nog steeds uit prachtige orkestraties, Iberische invloeden, Afrikaanse en Oosterse elementen en die aangrijpende zang, die ook zonder muziek overeind zou blijven. Het bijzondere is dat ik de boodschap uit de muziek denk te kunnen halen, zonder dat ik er ook maar iets van versta. Dit is gevoelsmuziek, die doordringt tot op het bot en gevoelige snaren weet te raken. Na beluistering van de hele cd kan ik zeggen dat het gebruik van elektronica een goede keus is geweest en dat ze die mooi geïntegreerd hebben in hun u
