NIK: Parsja 37a en b: Chukat

Toch heeft de rode Koe veel betekenissen.Het Jodendom kent drie soorten voorschriften:getuigenissen: als wij Sjabbat houden getuigen wij van een Schepping in zes dagen.civiele wetten, die de maatschappij in stand houden.onbegrijpelijke wetten, waarvan de betekenis onduidelijk is en die tegenstrijdigheden lijken te bevatten.De Tora benoemt vier voorschriften als onbegrijpelijk:het zwagerhuwelijk, omdat hier in feite een verboden relatie een gebod wordt.sja’atneez, het verbod om wol en linnen gemengd in één kledingstuk te dragen.de bok op Jom Kippoer voor Azazel; deze reinigde het Joodse volk maar maakte de begeleider van het dier onrein (Lev. 16:29).de rode koe; Mosjé begreep de reden ervan wel maar koning Salomo kon de achtergrond ervan maar niet vatten. De rode koe is al vele eeuwen een raadsel, zelfs voor de grootste filosofen. Koning Salomo, die drie boeken van Tenach ? Prediker, Spreuken en Hooglied geredigeerd heeft en elk voorschrift met 3000 parabels kon uitleggen ? riep over de rode koe uit: "Dit gaat mijn begrip te boven". De Tora zelf verklaart expliciet, dat dit voorschrift van het besprenkelen van onreine mensen met de as van de rode koe om hen te reinigen, een onbegrijpelijke wet is: "Omdat de Satan en de volkeren van de wereld Israël beledigen door te zeggen: ‘Wat betekent dit gebod, welke grond staat daarbij, welke reden bestaat daarvoor?’. Daarom schrijft de Tora daarbij ‘Choeka’. Dit wil namelijk zeggen: het is een besluit van Mij, jullie hebben geen recht om daarover na te denken en op grond van jullie eigen oordeel over het al of niet juiste daarvan te beslissen. Mijn besluit is daarboven verheven."OnbetaalbaarEen rode koe was zeer zeldzaam. Het Sanhedrien ging eens op weg om een rode koe te kopen. Ze boden de boer 400 zilverstukken. De boer ging accoord. De Geleerden zouden de volgende dag met het geld terugkomen. Maar onderwijl had de boer zich bedacht en wilde hij 500 goudstukken. De leden van het Sanhedrien gingen akkoord en zouden de volgende ochtend het dier komen halen. De boer wist, dat wanneer de rode koe een juk had gedragen, het ongeschikt was als zondoffer, maar meende, dat de leden van het Sanhedrien dit niet konden controleren. De Geleerden onderzochten het dier de volgende dag voordat zij betaalden. Een koe, die een juk heeft gedragen, is aan twee kenmerken herkenbaar. Er zijn twee haartjes in de nek, die gebogen blijven wanneer er ooit een juk op gelegd werd. Bovendien kijkt een koe die een juk heeft gedragen ietwat scheel. De Wijzen zagen direct, dat de koe ooit een juk had gedragen. "Houdt u de koe maar, wij hebben hem niet nodig". De boer had vreselijk spijt van zijn bedrog en beroofde zichzelf van het leven.De rode koe als verzoeningAlhoewel de para adoema (de rode koe) een onbegrijpelijke mitswa (gebod) is, geeft Rasji (1040-1105) aan het einde van hoofdstuk 19 van het vierde boek Mozes hiervoor toch een aantal verklaringen uit het werk van Rabbi Mosje Haddarsjan. Rasji verklaart, dat de rode koe voornamelijk gebracht werd als een verzoening voor het gouden kalf: gelijk de Joden hun gouden neusringen hadden afgelegd voor het kalf van hun eigen bezit, zo zouden zij deze rode koe ook ter verzoening moeten brengen uit hun eigen vermogen.Het brengen van de rode koe kan men vergelijken met de zoon van een slavin, die het huis van de koning bevuild heeft. Men zegt dan: laat zijn moeder (de rode koe) komen en het vuil van het kind (het gouden kalf) wegruimen. Zo doet de rode koe verzoening voor het gouden kalf.Volmaakt rood, zonder jukDe koe moet rood zijn, vanwege de vers "Als jullie zonden zo rood mochten zijn als karmozijn, zo wit als sneeuw zullen zij worden" (Jesaja 1:18). De koe moet rood zijn omdat ook overtredingen rood worden genoemd. Maar de koe moet tevens volledig zijn. Waarom moet hij volledig rood zijn? Omdat het Joodse volk volmaakt moet zijn en door het gouden kalf behept werd met gebreken: