‘Introductie tot de Talmoed’ is een analyse van de grondprincipes van talmoedische interpretatie en logica. Deze serie is tot stand gekomen dankzij Beth HaMidrash.
Dat deed de procedure continueren tot aan de tijd van Rabbaynoe HaKadosh. Hij verzamelde alle lectuur en wetten en uiteenzettingen en verklaringen van Mozes, welke waren onderwezen door het Grote Beth Din in elke generatie op de gehele Tora, en stelde van daaruit de boeken van de Misjna samen. Honderdduizenden mensen en geleerden participeerden in het archiveren en het controleren van de traditie om blijvende fouten te voorkomen. Na opnieuw het gehele werk te hebben herzien, presenteerde hij het met de andere geleerden in het openbaar aan geheel Israël en allen kopieerden het.Hij verspreidde het overal zodat de Mondelinge Tora niet zou worden vergeten door Israël. Wat was de rede dat Rabbaynoe HaKadosj dit deed, waarom liet hij niet de dingen zoals zij waren? Omdat hij zag dat de leerlingen in aantal terug liepen, door intensivering van de vervolgingen door de Romeinen en hun globale machtsuitbreiding en dat Israël voortdurend werd verspreid naar de uiteinden van de aarde. Daarom bracht hij dit verzamelde werk bijeen om een bezit te zijn voor iedereen, zodat men op een snelle manier kon leren en dat het niet vergeten zou kunnen worden.Hoofdstuk 3: Overdracht en behoud van de TraditieToen Jehoshoea zijn dood voelde naderden, instrueerde hij persoonlijk De Oudsten in wat hij had ontvangen aan verklaringen en wat was ontleend aan de wetten gedurende de periode van zijn leven. De zaken waar reeds beslissingen over waren uitgesproken, stonden niet meer ter discussie. En die zaken welke een onderwerp tot meningsverschil waren, werden met meerderheid van stemmen definitief door De oudsten afgesloten. (Deze Oudsten zijn genoemd in het boek van Jehoshoea, Hfd. 24, vers 31: "En Israël diende HaShem in alle dagen van Jehashoea en in alle dagen van De Oudsten die Jehoshoea overleefden, die vanuit eerste hand alles kenden wat HaShem had gedaan voor Israël.")Daarna instrueerden deze Oudsten de Profeten in alles wat zij hadden gehoord van Jehoshoea; en elke profeet instrueerde de volgende er was nimmer een periode van afwezigheid van analyse en van de gegeven wetten of van een afleiding van nieuwe wetten van de vorige.De Geleerden van elke generatie behandelden de laatste woorden van de vorige generatie als vanzelfsprekend: zij bestudeerden het en trokken er conclusies uit die er betrekking op hadden; maar zij zouden nimmer van mening verschillen.Deze procedure continueerde zich gedurende de era van De Mannen van de Grote Vergadering: Haggai, Zecharia, Malachi, Daniel, Hannania, Mishael, Azaria, Ezra HaSofer, Nehemia ben Hahalya, Mordechai en Zerubavel ben shaltial. Aangevuld met degenen die samen waren met de profeten resulteerde dat in een aantal van honderd twintig leden (Megilla 17B) "van specialisten en artiesten of timmerlieden en sleutelmakers" (Koningen 2, 24:16) van de Tora, en gelijkwaardigen. Zij analyseerden eveneens de verklaringen van hun voorgangers zoals de generaties geleerden voor hen deden.De laatste van deze oorspronkelijke groep was de eerste van de geleerden die genoemd werd in de Mishna– Shimmon de Rechtvaardige,die Kohen HaGadol was van zijn generatie.RABBI JEHOEDA HANASI samensteller van de MishnaTenslotte brak de tijd aan van Rabbaynoe HaKadosh (moge hij ruste in vrede ), die uniek was in zijn generatie en uniek in zijn tijd; een man die geacht werd om zijn nobelheid en zuiver karakter tot op zo een hoogte dat zijn tijdgenoten hem de titel "Rabbynoe HaKadosh" verleenden. Zijn naam: Jehoeda. Hij bezat ongekend hoge wijsheid en statie: "Sinds de dagen van Mozes hebben wij niet zon Torageleerdheid en grandeur gezien, vereenzelvigd in een persoon (Gittin 59A).Hij was het toonbeeld van piëteit, nederigheid, afstandelijk van alle onnodige luxe: "Sinds de tijd dat de Rebbe overleed, was nederigh
Introductie tot de TalmoedHoofdstuk 3. Overdracht en behoud van de Traditie
Advertentie (4)












