Over pech en geluk

Lea Pagrach wenst u voor 2002 veel goeds en hoopt dat het een liefdevol jaar mag worden.

Stel dat we nu alles wat we hebben niet meer hadden, wat zouden we dan missen. Geen computers, koffiezetapparaten, vaatwasser, wasmachine, droger, koelkast, vrieskist, televisie, video, dvd-speler, telefoon, mobiele telefoon, fax, antwoordapparaat. Volgens mij zou het eindelijk weer wat rust geven in een hectisch bestaan. Want ik weet niet hoe het met jullie is, maar al die apparaten hebben me niet meer tijd gegeven, integendeel. Het lijkt wel of de dagen korter worden en de tijd sneller gaat. Of er stiekem steeds minder minuten in een uur zitten. Minder centen in de euro.Rust is ook wat ik mezelf de laatste week van december en de eerste week van januari heb gegeven. Geen telefoon, geen mensen die op zoek zijn naar een partner, even adempauze in een soms zo druk leven. Maar ook tijd voor andere dingen: vrienden bezoeken, uitslapen en een boek lezen, want dat doe ik veel te weinig. Maar ik heb er ook weer zin in om in het ?nieuwe jaar? nieuwe mensen te ontvangen voor een gesprek, mensen die alleen zijn en besloten hebben om de stap te nemen en zich in te laten schrijven. In de hoop op deze manier een partner te vinden. Dat lukt soms wel en soms niet. Omdat ik dit werk nu al meer dan tien jaar doe ben ik in staat om een balans op te maken. Een balans van mensen die potentiële ?slagers? zijn, mensen die uitstekend in staat zijn om een leven met z?n twee te gaan leiden.Teveel oog voor detailVeel te vaak ontmoet ik mannen en vrouwen die nogal wat noten op hun zang hebben. Dat maakt mij verder niet uit, dat moet ieder voor zich weten, maar het beperkt mij wel in de contactmogelijkheden. Want ik probeer steeds cliënten er van te overtuigen dat de details niet zo belangrijk zijn maar dat er een ?vonk? moet zijn tussen twee mensen. Dat het moet klikken voordat je besluit om iemand beter te gaan leren kennen. En dan maakt het niet uit of iemand een snor heeft of een ouderwetse bril draagt, of iemand gestudeerd heeft of niet, of iemand van klassieke muziek houdt of niet. En dat zijn echt zaken waar ik vaak mee word geconfronteerd, de details die in feite onbelangrijk zijn. En waardoor ik niet de matches kan maken waarin ik mogelijkheden zie tot het vormen van een relatie. Hoezeer men ook probeert mij er van te overtuigen dat een toekomstige geliefde beslist heur haar niet opgestoken mag dragen en zeker nooit in een spijkerbroek mag lopen, beslist knap moet zijn, aantrekkelijk en niet dik, hoe minder mogelijkheden er zijn. Kijk eens naar de stellen om je heen, hoeveel verschillende mensen vormen al jaren echte paren.In een gesprek probeer ik ook meer te vragen over wat mensen bezighoudt, hun normen en waarden te leren kennen. Natuurlijk praten we over wat het joodszijn betekent, en op welke manier daarmee wordt omgegaan. Of iemand regelmatig naar de synagoge gaat of een kosjere huishouding heeft bijvoorbeeld. Want dat is de essentie van een ?goed? gesprek. Dat je samen met elkaar een balans opmaakt van het leven tot nu toe en niet praat over onbelangrijke uiterlijkheden. En dan nog kan het zijn dat ik precies weet wat voor partner er bij past, maar dat ik die partner niet in bestand heb. Nog niet, ooit, of nooit.De gulden middenwegAls jullie, lieve cliënten en aanstaande cliënten, eens goed willen nadenken over wat er echt belangrijk is in een relatie, en je dan realiseert dat een middenweg vinden tussen elkaars leefsferen niet betekent dat je inlevert, maar investeert in elkaar, dan vergroot je je kansen en kun je met z?n tweetjes op weg naar een nieuw leven. Misschien anders dan in je dromen, maar niet minder waardevol. Juist omdat ik het zo belangrijk vind om op andere details te letten dan hoe iemand praat, autorijdt of zich kleedt, zijn de mogelijkheden beperkter. Maar de kans om een partner te vinden groter. En dat is wat ik zo graag wil bereiken. En dat lukt niet voor iedereen, maar ik probeer het wel.