De foto’s en twee van de toespraken die op 20 juli tijdens de manifestatie in Amsterdam werden gehouden.
De toespraken van Ronny Naftaniël, Henk Poot en Egbert Schuurman zijn te lezen op www.cidi.nl.
Ruben Vis:
Vandaag staan wij hier bijeen, wij tonen vanavond solidariteit, zoals dat ook gebeurt in Londen, Santiago de Chile, Rome, Montreal, Toronto, Washington, New York, Montevideo en tal van andere plaatsen in de wereld. Kol Jisraeel arevim ze laze – heel het Joodse volk voelt zich verantwoordelijk voor elkaar.
Wij staan hier vanwege het nog steeds niet aanvaarde principe: Israël heeft bestaansrecht. Israël heeft recht op veilige grenzen. Zoals dat voor iedere staat, voor ieder land, voor ieder buurland geldt.
Daarvoor vragen wij de steun van de Nederlandse regering. In dat verband is het voor het Centraal Joods Overleg hartverwarmend politici van vier verschillende partijen hier te mogen begroeten en te weten dat de minister van Buitenlandse Zaken elders heeft gezegd: “Israël heeft recht op zelfverdediging.”
Er zijn grensgeschillen. Die komen helaas overal ter wereld voor. Tussen staten. Maar waarom wordt de grens van Israël betwist? Niet eens aangevallen door het buurland, maar door een stelletje gevaarlijke fanatici, die het recht op geweld ontlenen aan hun geloof. Hun lanceerinrichtingen staan al jaren op een halve kilometer van de grens, op de bevolking van Israël gericht, spuwden al lang en met enige regelmaat Katusha’s op Israël. Het Libanese of Unifil-leger in lethargie.
De terroristen van Hezbolla voeren geen oorlog maar proberen primair de burgerbevolking te raken. Met raketten gevuld met metalen balletjes. Zodat de inslag op het menselijk lichaam nog wordt vergroot. Human Rights Watch spreekt van oorlogsmisdaden. Gepleegd door Hezbollah. De partij van God. Welke god wil militaire triomfen door uitsluitend de burgerbevolking te treffen?
Er wordt nu geroepen om een wapenstilstand, een staakt het vuren, om mee te beginnen. Iedereen verlangt de bescherming van burgers. Maar wanneer er stappen worden ondernomen dan dienen die van blijvende waarde zijn. Zo verklaarde ook de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Condoleeza Rice. Dat betekent dat Hezbolla moet worden ontwapend en gedemilitariseerd. Dat de Kassams de wereld uitgaan.
Maar laten we niet vergeten dat de drie Israëlische militairen, Sjalit, Goldwasser en Regev, nog steeds zijn gegijzeld.
Pidjon Sjevoe’iem, het vrij krijgen van onterechte gevangenen, is een mitswa, een belangrijke Joodse waarde, Deze plicht wordt niet alleen met de mond beleden. Hier, in deze reusachtige Portugese synagoge bestaat als oud gebruik om geld te doneren voor Cautivas – voor onterechte gevangenen. Wij zetten ons in voor de bevrijding van deze 3 jonge soldaten.
Israël vecht voor een onomstotelijk vastgestelde grens. De strijd gaat over Israëls soevereiniteit. Over de internationaal erkende scheidslijn, over een grens die iedere burger wil verdedigen en waarvoor iedere moeder bereid is haar zoon naar het front te sturen.
Een van die zonen is Tomer Weinberg, een 26-jarige student aan een ORT-school in Noord-Israël. Op de laatste dag van zijn jaarlijkse miloe’iem, zijn herhalingsdienst in het leger, reed hij in een patrouillewagen langs de Libanese grens. De wagen werd aangevallen door Hezbolla. Het betekende de start van de huidige confronta
