Overmorgen wordt het nieuwe persoonsregistratiesysteem ingevoerd. Vanaf 1 september worden alle reisdocumenten en identiteitskaarten voorzien van een chip met biometrische gegevens en andere persoonlijke informatie. De vergelijking met het persoonbewijs ten tijde van WOII dringt zich op.
‘Geen persoonsbewijzen maar reisdocumenten in de zin van de paspoortwet’, laat men officieel weten op kritische vragen van het Meldpunt Misbruik Identificatieplicht http://www.id-nee.nl/site.php in Utrecht dat inmiddels een actie is begonnen tegen identificatiechips http://www.id-nee.nl/paspoortaktietegenchip.html .
Met het politiek correcte begrip reisdocument wordt de discussie over de identificatieplicht vermeden, maar in de praktijk is de vergelijking met het persoonsbewijs in meer dan één opzicht op zijn plaats. Het Nederlandse persoonsbewijs dat iedere Nederlander onder de Duitse bezetting bij zich moest dragen en moest tonen bij de eerste vordering, was een uitvinding van Jacob Lenz, ambtenaar van de Rijksinspectie voor Bevolkingsregisters. Het bevatte naam, voornamen, geboortedatum, woonplaats, rijksadministratienummer, foto en een vingerafdruk. Bij het persoonsbewijs hoorde ook nog een registratiekaart die op de gemeentesecretarie werd bewaard.
Al deze componenten inclusief foto en vingerafdrukken komen anno 2006 allemaal terug – maar dan nu digitaal. Bovendien worden die gegevens niet meer bewaard in de beslotenheid van het stadhuis maar is het de bedoeling om deze uit te kunnen wisselen. Al in 1933 deed Lenz een aanbeveling voor persoonsbewijzen met argumenten die weinig verschillen met de argumenten voor de huidige identificatieplicht: beheersing van vreemdelingenstromen, criminaliteit, fraude en een doelmatig bestuur.
Het systeem van Lenz deed zelfs de Duitsers versteld staan, geen enkel ander land had een persoonsregistratiesysteem dat zo perfect was als het Nederlandse.
De gevolgen van de bevolkingsboekhouding van deze gezagsgetrouwe ambtenaar zijn bekend. De bezetter kreeg een perfect systeem in handen om de Nederlandse Joden in kaart te brengen. Van de naar schatting 104.000 joden die werden gedeporteerd is ruim 80% niet teruggekeerd. Deze les was jarenlang een belangrijk argument om in Nederland geen identificatieplicht in te voeren, in tegenstelling tot andere Europese landen die wel een identificatieplicht hebben, bij de meesten als overblijfsel van een minder democratisch regime.
Lees verder: www.stelling.nl
