Een eeuwenoude strijd

Goedemorgen, ShalomIk zit op de woensdagavond op een club "werken aan eetgewoonten". Hierin worden alle kandidaten verzocht iets in het logboek te schrijven, tekenen, plakken etc. Ik heb bijgaand gedicht gemaakt. Toen ik het voorlas werd iedereen stil en waren ze allemaal ontroerd. Mijn moeder zei hier moet je iets mee doen, het is zo mooi. Daarom dacht ik het naar jullie te sturen, misschien kunnen jullie er iets mee?Mazzel & BroogheEen eeuwenoude strijdUit naam van al de mijnendie werden weggevoerd als beesten in treinenom daarna in kampen weg te kwijnenomdat ze van de moffen moesten verdwijnenZij vertellen mij hun pijnenen onbegrip over mijn lijnenen toch hun licht over mij laten schijnenwanneer zij in mijn dromen verschijnenin de gedaante van dolfijnensymbool van vrijheid onderlijnenZal ik ooit ook vrij zijn?Vrij van geest en vrij van pijnen uitroepen wat fijnik hou van mezelf met of zonder slanke lijnVerklaring:Als kind van joodse ouders is lijnen heel dubbel. Zij die de oorlog hebben meegemaakt en overleefd zien voedsel en nash (jiddisj voor snoep) als noodzaak in het dagelijks leven. Ter compensatie van het niet hebben destijds is het overgeslagen in alles in overvloed in het heden.De titel van het gedicht slaat zowel op de lange strijd die de joodse bevolking voert voor hun bestaansrecht als op het levenslange lijnen van mijzelf en alle lotgenoten.Almere, 13 maart ’01Lenie