LJG-rabbijn Lilienthal over het homohuwelijk

Hoe denkt de Liberaal Joodse Gemeente in Nederland eigenlijk over homoseksuele relaties en het homohuwelijk? Rabbijn David Lilienthal legt uit.

Niet langer wordt verwacht dat ieder echtpaar een – liefst grote – kinderschaar voortbrengt. Een grotere variatie in partnerrelaties en een meer persoonlijke beleving van wederzijdse liefde, erotiek en seksualiteit zijn gewoner geworden. Trouw, toewijding en vriendschap tussen levenspartners waren altijd in ons joodse denken van wezenlijk belang, maar nu krijgen zij in de samenleving als geheel nog meer dan vroeger het accent.In het verleden, en nog steeds in sommige kringen, werd gedacht dat homoseksualiteit een ziekelijke afwijking was of eventueel een vrijwillige, afkeurenswaardige keuze. Naarmate de inzichten in de genetische opbouw en de psychologische ontwikkeling van de mens zijn toegenomen, is het begrip voor uiteenlopende seksuele voorkeuren gegroeid. Homoseksuele verbintenissen tussen "consenting adults", zeker als die tot uiting komen in monogame en stabiele relaties, worden in toenemende mate volledig geaccepteerd. Dit geldt ook binnen de joodse gemeenschap, want, net zoals in andere bevolkingsgroepen, blijkt ook onder joden een significante minderheid homoseksueel te zijn.In de liberaal-joodse wereld worden praktiserende homoseksuele joden al vele jaren als volstrekt gelijkwaardige leden van onze gemeenschap beschouwd. Homoseksuele paren die in een vaste relatie leven, kunnen als gezinseenheid lid worden. Zij worden op dezelfde wijze bejegend als gehuwden. Wij betreuren de intense pijn die in het verleden homoseksuele mensen is aangedaan door een niet-begrijpende omgeving.Dit is het kader waarbinnen in de niet-joodse wereld de acceptatie groeit van het sluiten van homoseksuele huwelijken. Deze discussie gaat zeker niet aan onze joodse wereld voorbij. Nu is en blijft het liberaal joodse denken over seksualiteit gebaseerd op het traditionele ideaal van het huwelijk. Maar de laatste jaren worden op rabbinaal niveau intensieve discussies gevoerd over de mogelijkheid ook voor homoseksuele paren huwelijken te sluiten in de vorm van hetzij een choepa hetzij een "committment ceremony".In maart 2000 besloot de Amerikaanse Reform Central Conference of American Rabbis dat het de bij haar aangesloten rabbijnen is toegestaan zulke ceremoniën te voltrekken. Dit gebeurde overigens al in de VS sinds enkele jaren door de meer radicale rabbijnen. De huidige resolutie spreekt van het "inzegenen van homoseksuele relaties door toepasselijke ceremoniën". Zij vermijdt de specifieke termen choepa wekidoesjin die vooralsnog gereserveerd blijven voor heteroseksuele huwelijken.Wie geïnteresseerd is in de discussies over de precieze betekenis van deze termen en over wat een "joods huwelijk" is, kan verder lezen op http://ccarnet.org/hs.html en op http://ccarnet.org/cgi-bin/respdisp.pl?file=8&year=5756.Echter, ook in de VS wil de grote meerderheid van de Reformrabbijnen zulke "inzegenings-ceremoniën" voor homoseksuele partnerrelaties niet voltrekken. Beide houdingen worden door de centrale rabbijnenorganisatie gerespecteerd.In Engeland heeft de Reform Assembly of Rabbis in 1998, na een anderhalf jaar lange discussie met de leden van de gemeenten, uitgesproken dat de Assembly niet instemt met het sluiten van homoseksuele huwelijken, en evenmin met "inzegenings-ceremoniën". Desondanks vindt men dat rabbijnen die zulke ceremoniën willen voltrekken, dat mogen doen op grond van hun eigen geweten en als deel van hun pastorale zorg.Buiten de Verenigde Staten en incidenteel in Engeland, worden, ook in liberaal-joodse kring, vooralsnog geen "homoseksuele huwelijken" gesloten en geen "inzegenings-ceremoniën" voltrokken.Wij vinden dat in onze gemeenten homoseksuelen in alle opzichten eenzelfde behandeling moeten krijgen als heteroseksuelen. De enige uitzondering hierop vorm