Afgelopen weekend is de Frans-Joodse schrijver André Schwarz-Bart op 78-jarige leeftijd overleden. Hij werd vooral beroemd door zijn boek ‘De laatste der rechtvaardigen’ dat in 1959 verscheen.
‘De laatste der rechtvaardigen’, in NRC Handelsblad aangeduid als ‘een magistraal epos over acht eeuwen Joodse geschiedenis’, was een van de eerste romans over de holocaust. Tevens werd het beschouwd als een literair meesterwerk. Het boek werd wereldwijd vertaald en kreeg de prestigieuze Franse Prix Concourt en de Jeruzalem-Literatuurprijs toegekend. In de roman staat een oude Joodse legende centraal waarin in elke generatie zesendertig Rechtvaardigen worden geboren die het lijden van de wereld op zich nemen. Het verhaal begint in 1185 in het Engelse York, waar een aantal Joden weigert zich te bekeren tot het christendom en de hand aan zichzelf slaat, en eindigt in vernietigingskamp Auschwitz.
Schwarz-Bart werd in 1928 geboren in het Franse Metz geboren als zoon van arme Poolse immigranten. In de Tweede Wereldoorlog werden de ouders en een broer naar een concentratiekamp gedeporteerd. De veertienjarige André bleef achter met drie andere broers. Hij sloot zich in 1943 aan bij het verzet en vluchtte een jaar later naar het vrije zuiden. Veel van zijn familieleden keerden nooit meer terug.
Ondanks het grote succes van zijn debuut stortte Schwarz-Bart zich niet in een schrijverscarriere. Hij schreef nog twee boeken met als hoofdthema de slavernij, waarvan de laatste in 1972 verscheen. Een nieuwe vertaling van ‘De laatste der rechtvaardigen’ kwam twee jaar geleden uit.
