Bijna vijf jaar lang zond de Evangelische Omroep op Radio 1 in het programma De Ochtenden een radiorubriek uit: een briefwisseling tussen Palestijn Mouin Rabbani uit Ramallah en Israëli Gideon Soesman uit Tel Aviv. De brieven die zij sinds 2002 voor de rubriek schreven en voorlazen, zijn gebundeld en werden op 19 oktober gepresenteerd tijdens een speciale live-uitzending in De Rode Hoed te Amsterdam.
Mouin en Gideon zijn op meerdere manieren te typeren als neven: beiden werden geboren in Nederland en beiden verhuisden in 1988 naar wat zij als het land van hun voorouders beschouwen. De laatste jaren staat er echter letterlijk een muur tussen hen in. In de bijna vijf jaar dat hun correspondentie duurde ontmoeten ze elkaar vandaag pas voor de derde keer in het echt, hoewel de afstand tussen hun woonplaatsen hemelsbreed niet meer bedraagt dan vijftig kilometer. Vandaar de titel van de in boekvorm uitgegeven briefwisseling: ‘Neef aan de overkant’.
Mouin en Gideon beginnen met een korte persoonlijke inleiding. Hiermee is meteen een pessimistische toon gezet. Mouin noemt het een ‘fiasco’ dat hij Gideon niet heeft kunnen overtuigen van de Palestijnse kant van het verhaal. Bovendien wil Gideon volgens Mioun weliswaar vrede, maar is hij niet bereid daarvoor de nodige prijs te betalen. "Volgens Gideon hadden alle opeenvolgende premiers en legerleiders van Israël altijd gelijk, zelfs al waren zij het onderling oneens." Ook Gideon is somber: "Ik moet helaas constateren dat we er niet uit zijn gekomen. Na vierenzestig brieven lijkt de kloof alleen maar groter te zijn geworden. Ik heb niet aan Mouin kunnen overbrengen dat Israëlis ook lijden."
Thijs van den Brink, verslaggever voor De Ochtenden, vraagt om de sfeer wat op te peppen of de mannen elkaar ondanks de meningsverschillen toch ‘leuk’ zijn gaan vinden. Gideon: "Gisteravond zijn we uit eten geweest en dat was heel leuk. We hebben zelfs nog grappen gemaakt over het conflict." Mioun is wat zuiniger: "Ik moet bij Gideon regelmatig tegen mezelf zeggen ‘Hij is geen slecht mens, hij is een Israëli’." Nog strenger is Mouin als hij zegt: "Ik denk dat Gideon een heel gematigde Israëli is, maar zelfs de grote meerderheid van gematigde Israëlis is nog niet over de streep als het gaat om het erkennen van de meest rechtvaardige oplossing." Gideon brengt hier tegenin: "Mijn oplossing is een Palestijnse staat naast Israël- de oplossing van Mioun is een Palestijnse staat naast een toekomstige tweede Palestijnse staat." Mouin schudt het hoofd; vierenzestig brieven hebben inderdaad niet geleid tot meer begrip voor elkaars standpunten.
Ghada Zeidan van United Civilians for Peace, Nancy Schwarz van Stichting Vrienden van Givat Haviva en komiek Raoul Heertje mengen zich in het gesprek. De dames geven voorlichting over de vredesactiviteiten van hun organisaties; Heertje zorgt voor een portie politiek incorrecte humor. Schwarz betwijfelt of er zo weinig is bereikt, de heren zijn immers met elkaar in gesprek gegaan en dat is van groot belang. Zeidan zegt dat ze bij het lezen van de briefwisseling een ‘oplossingsgericht kader’ heeft gemist, "terwijl de oplossing zo eenvoudig is: er zijn resoluties en internationale wetten die simpelweg moeten worden toegepast". Heertje: "Ik ben het erg met Mouin eens, al zit ik hier dan als Joodse Nederlan
