Op 23 november gaat het International Documentary Film Festival (IDFA) van start in Amsterdam. Joods.nl stelde een overzicht samen met alle Israëlische documentaires, de aankondiging van de top 10 van centrale gast Alan Berliner en de overige films met een Joodse schakel.
De liefhebbers van de documentairefilm kunnen vanaf 23 november hun hart weer ophalen tijdens de negentiende editie van het International Documentary Film Festival Amsterdam (IDFA). Op verschillende locaties zullen in tien dagen ongeveer driehonderd documentaires worden vertoond. Beelden, verhalen, vormen, invalshoeken, thema’s en geluiden uit alle uithoeken van de wereld, gemaakt door filmmakers uit even zovele landen. Films die door hun bijzondere vorm en inhoud helaas weinig kans maken op een vertoning in de reguliere bioscoop. Daarom is het IDFA de uitgelezen kans om kennis te maken met de rijkdom en verscheidenheid van het genre documentaire.
Vijf Israëlische documentaires:
In 9 Star Hotel heeft Ido Haar het vertrouwen weten te winnen van illegaal in Israël werkende Palestijnse bouwvakkers. Zij bouwen aan de stad Modi’in die ze elke avond vanuit hun hutjes en slaapplekken op de berg in het dal zien glinsteren. Hun reilen en zeilen roept onherroepelijk de vraag op wat er te doen is aan de misstanden van illegale arbeid en hoe deze situatie vermeden zou kunnen worden. Want de wereld van illegale werkers overschrijdt letterlijk alle grenzen. 9 Star Hotel is geselecteerd voor de Joris Ivens Competitie en dingt mee naar de prijs voor de beste documentaire langer dan 60 minuten.
Souvenirs van Shahar Cohen en Halil Efrat is een roadmovie die wordt verreden in een ‘mooi grijze’ autobianchi uit 1981. Vader Sjlomo Cohen (82) wil een film over het 2e bataljon van de Jewish Brigade en zoonlief hoopt op een door pa achtergelaten ‘souvenir’ in Nederland. Beide elementen stuwen het verhaal voort, maar meer nog geeft de film een beeld van de vader zoonverhouding. Kibbelend over een lange onderbroek, meisjes, familie, wat wel en niet te filmen en roken achter het stuur rijden ze door het verleden van de vader. Met de nodige ironie verzorgt de zoon de beelden van commentaar. De film heeft in Israël al twee prijzen in de wacht gesleept: beste Israëlische Documentaire van DocAviv en de Ophir Award, de Israëlische ‘Oscar’. Op het IDFA is Souvenirs net als 9 Star Hotel geselecteerd voor de Joris Ivens Cometitie.
Met Bridge over the Wadi hopen Barak en Tomer Heymann een kans te maken op de Zilveren Wolf, de prijs voor documentaires niet langer dan zestig minuten.
De film geeft een indringend beeld van de hoop, tegenvallers en tegenstellingen van een aantal Joodse en Arabische ouders. zij besluiten om in het Arabische Kafr Kara een Joods-Arabische school op te richten. Ondanks alle vooroordelen en wederzijds wantrouwen zijn zij ervan overtuigd dat hun kinderen het anders moeten gaan doen. Juist door de toenadering legt de film feilloos een aantal splijtzwammen van de Israëlische samenleving bloot en tast de grenzen van coëxistentie en integratie af. Ondanks de goede bedoelingen van de ouders en onderwijzers is het duidelijk dat er aan alles een grens is en er nog een hele lange weg is te gaan.
