Britse versie ‘Een Ander Joods Geluid’

In Londen vond gisteren de eerste bijeenkomst plaats van Independent Jewish Voices, een Joodse organisatie die niet zonder meer de koers van Israël wil varen. De organisatie moet vooral argwaan overwinnen van andere Joden.

Louter kritiek op Israël en geen kwaad woord over de Palestijnen. „Het is onthutsend”, vindt Neil Singer, een van de vele Britse joden die het woord nemen op de eerste publieke bijeenkomst van de Onafhankelijke Joodse Stemmen (IJV) in Londen. „Of jullie het accepteren of niet, Israël vecht ook voor jullie”, houdt hij de volgepakte zaal voor.

Dat is nu precies wat de oprichters van IJV, een groep Brits-joodse intellectuelen, bestrijden. Zij ergeren zich al langer aan de wijze waarop de Israëlische regering er voetstoots van uitgaat dat ze namens alle joden in de wereld kan spreken. Hun geduld was op, toen premier Ehud Olmert afgelopen zomer tijdens de omstreden interventie tegen Hezbollah in Libanon verklaarde: „Ik geloof dat dit een oorlog is die door alle joden wordt gevoerd.”

Ook de huns inziens slaafse wijze waarop de belangrijkste Britse joodse organisatie, de Raad van Afgevaardigden van Britse joden, zich steeds achter de Israëlische regering schaarde was hun een doorn in het oog. Daarom publiceerden ze deze maand een manifest, waarin ze ervoor pleiten ook andere geluiden te laten horen „zonder beschuldigingen op te lopen van verraad”.

De vredesonderhandelingen met de Palestijnen dienen zo snel mogelijk te worden hervat. „We verzetten ons tegen elke poging van de Israëlische regering om haar eigen oplossingen op te leggen aan de Palestijnen”, aldus de opstellers van het manifest. „De lessen die we hebben geleerd uit onze eigen geschiedenis dwingen ons ons uit te spreken.”

De IJV kreeg meteen warme steun van veel joodse prominenten onder wie toneelschrijver Harold Pinter, acteur Stephen Fry en historicus Eric Hobsbawn. In de Jewish Chronicle, een weekblad dat kritisch staat tegenover het IJV-initiatief, vroegen sommige lezers zich echter smalend af wie dit groepje intellectuelen nu eigenlijk vertegenwoordigt. Ze betwistten ook dat er in de bestaande organisaties geen ruimte is voor kritiek op Israël.

Bron en gehele artikel: klik hier