Eloel

Ani Ledodi Wedodi Li[Ik ben voor mijn geliefde en mijn geliefde is voor mij]

Eloel is de zesde maand van het jaar, waneer wij dat beginnen te tellen vanaf de maand Nisan, die door de Tora de eerste maand van het jaar genoemd wordt. In de algemene kalender van het Joodse jaar echter is volgens traditie de maand Tisrei de eerste van de maanden, en Eloel dus de laatste. De Naam Eloel werd, net als de namen van de overige maanden, overgenomen door de terugkerende bannelingen uit Babylonië. Rosj Chodesj Eloel bestaat altijd uit twee dagen, omdat de voorafgaande maand Av 30 dagen telt, zodat de laatste dag van Av de eerste dag Rosj Chodesj Eloel is.Omdat Eloel de laatste maand van het jaar is en direct vooraf gaat aan Rosj Hasjana ?de Dag van het Oordeel voor alle wereldbewoners? wordt deze maand beschouwd als een maand voor zelfonderzoek naar het eigen gedrag in het afgelopen jaar, voor boetedoening, inkeer en berouw over begaan wangedrag. Gedurende deze maand worden er daarom verschillende boete-gebeden gezegd.Sinds onheugelijke tijden worden deze dagen beschouwd als dagen van verzoening tussen G-d en Israël. Toen de Israëlieten de zonde van het gouden kalf begingen en Mosjé Rabbeinoe de stenen tafelen brak, ging hij weer naar boven, de berg op en pleitte voor Hasjem om genade en vergiffenis. En G-d liet zich door Mosjé verzoenen en zei tegen hem: ?Maak twee tafels van steen, zoals de eerste twee.? Mosjé klom op Rosj Chodesj Eloel de berg op en bleef daar veertig dagen, tot de 10de Tisjrei ? Jom Kippoer. Op die dag bracht Mosjé het tweede stel Stenen Tafels mee naar beneden, als een symbool dat het Volk Israël opnieuw gunst gevonden had in de ogen van Hasjem. Deze veertig dagen zijn sedertdien voor alle generaties het symbool geworden voor berouw, boetedoening en vergiffenis. De naam Eloel wordt in het Hebreeuws gespeld: Alf ? Lamed ? Wav ? Lamed, de beginletters van Ani Ledodi Wedodi Li ? Ik ben voor mijn geliefde en mijn geliefde is voor mij (Sjier Hasjiriem [Hooglied] 6:3). Sjier Hasjiriem is volgens de traditie een liefdeslied tussen Hasjem en Zijn geliefde volk Israël.Deze periode van veertig dagen voor Jom Kippoer is gekenmerkt door het reciteren van vele selichot ? smeekgebeden. Het is de Sefardische gewoonte om gedurende de gehele maand Eloel ?s ochtends vroeg, wanneer het nog donker is, op te staan, en de selichot te zeggen. Het is de Asjkenazische minhag om daarmee pas te beginnen op de eerste dag van de week, waarin Rosj Hasjana valt, mits er zo vier dagen overblijven om vóór Rosj Hasjana selichot te zeggen. Daarom, als Rosj Hasjana op de tweede of derde dag van de week (maandag of dinsdag) valt [het valt nooit op zondag of woensdag], begint men op de eerste dag ?zondag? van de week ervoor met selichot. De reden voor het minimum van vier dagen is dat de hele vromen gewend waren tien dagen voor Jom Kippoer te vasten. Echter op de beide dagen van Rosj Hasjana, Sjabbat en de dag voor Jom Kippoer vast men niet. Dus blijven er slechts zes dagen tussen Rosj Hasjana en Jom Kippoer over, dat men kan vasten. Vandaar dat men vier dagen vóór Rosj Hasjana nodig had. Deze vier dagen vervangen de vier dagen tussen Rosj Hasjana en Jom Kippoer dat men niet kan vasten en geen selichot kan zeggen. Wanneer er echter in de week voor Rosj Hasjana geen vier dagen zijn om selichot te zeggen begint men toch ook op de eerste dag van de week, om verwarring bij het publiek te voorkomen.De SjofarVanaf de tweede dag Rosj Chodesj Eloel ?de eerste dag van de maand Eloel? blaast men iedere ochtend in de synagoge na de ochtenddienst, vier tonen op de Sjofar (ramshoorn): Teki?a, Sjewariem, Teroe?a, Teki?a.Toen Mosjé Rabbeinoe op Rosj Chodesj Eloel de Berg Sinai beklom, werd er in het legerkamp van de Israëlieten op de Sjofar geblazen, om aan iedereen bekend te maken dat Mosjé naar boven was gegaan, opdat niemand zich nogmaals zou ver