In Israel kijken veel mensen met verbazing naar het boerkini-debat in Frankrijk, waar het verbod op de bedekkende zwemkleding vandaag door de hoogste Franse bestuursrechter werd verworpen. In de Joodse staat is het volstrekt normaal dat moslima’s gekleed zwemmen en op het strand liggen. Op het strand in Tel Aviv liggen schaars geklede vrouwen naast volledig bedekte vrouwen met hoofddoek. Niemand neemt daar echt aanstoot aan.
20 procent van de inwoners van Israël is Arabisch, de meesten van hen zijn moslim. Dat is al zo sinds de stichting van de staat in 1948. Veel Palestijnen vluchtten, maar een deel bleef. De Israëliërs zijn dus al een tijd gewend aan een fenomeen dat nieuw lijkt voor Frankrijk.
Op het strand brengt iedereen zijn eigen – religieuze – tradities en geboden mee. “Ik vind het verbod verkeerd”, vertelt een vrouw in een boerkini. “Een vrouw moet zelf beslissen over haar lichaam. Kijk naar mij, ik voel me er prettig bij.”
Een andere vrouw, in bikini, is het met haar eens. “Het strand is van iedereen. Iedereen mag aandoen wat hij wil.” Dat wordt ook beaamd door een andere vrouw. “We leven in een vrij land met een liberale cultuur. Ik vind dat iedereen zelf mag bepalen hoe hij of zij eruit ziet.”
‘Wij lopen niet naakt. Dat mag niet’, Joodse vrouw op het strand van Tel Aviv
Een deel van de joodse vrouwen gaat ook niet in bikini zwemmen: de ultra-orthodoxen. Er is in Tel Aviv zelfs een speciaal strand voor hen, waar mannen en vrouwen gescheiden baden. “Wij lopen niet naakt”, zegt een joodse vrouw in bedekkende zwemkleding. “Dat mag niet.”
In Israël leven verschillende bevolkingsgroepen noodgedwongen naast elkaar, maar de groepen trekken maar weinig met elkaar op. Het conflict tussen Joden en Arabieren liggen diep verankerd in het land. Maar daar waar mensen elkaar ontmoeten in het dagelijks leven – zoals op het werk en in de winkels – is het opmerkelijk hoe gemoedelijk ze met elkaar omgaan.
Bron: NOS
