Tom Spiero bekeek het spektakel waarmee vrijdagavond de Olympische Spelen werden geopend, en vraagt zich af hoe het nu werkelijk zit met die fameuze Olympische verbroedering.
De openingsceremonie van de Olympische Spelen is het spektakel dat het
is, om duidelijk te maken dat de Spelen om meer gaan dan sport alleen.
Het gaat vooral om de verbroedering tussen sportbeoefenaren en
daarenboven, volken. Althans, dat is de verklaring van degenen die er
verstand van hebben. Een prachtig doel, waardoor je het pompeuze gedoe
dat kennelijk bij de openingsceremonie hoort, graag door de vingers
ziet.
De verslaggever van NOS Sport die deze keer de ceremonie van commentaar
mocht voorzien, was kennelijk nog niet in de ware Olympische sfeer. “En
dan nu de delegatie van een vaak omstreden land: Israël”, riep
hij toen de 36 Israëlische atleten het stadion binnenliepen. Bij de
landen de Israël voorgingen, werden de behaalde Olympische medailles
gememoreerd. Israël moest het met deze ene opmerking doen. Ik heb de TV
uitgedaan.
De NOS Sport verslaggever is niet alleen. Arash Miresmaeili, een judoka uit de delegatie
van Iran, heeft zich teruggetrokken toen bleek dat hij moest uitkomen
tegen een judoka uit Israël. Sinds de omwenteling van 1979 in Iran,
staat dat land voor de vernietiging van de Zionistische entiteit. Dit
weekeinde nog, waarschuwde Iran dat het Israël overal kan treffen met
haar nieuwe Shihab-3 raketten. Dan mag een judoka uit Iran toch geen
verwijt gemaakt worden, nietwaar?
Tot dusverre verwachtte ik dat een delegatie door het IOC verzocht zou
worden corrigerend op te treden, wanneer een delegatielid zou weigeren
tegen een andere Olympische kandidaat in het strijdperk te treden.
Eerlijk gezegd had ik er tot deze Spelen nog nooit over nagedacht. Maar
nu ben ik bij de les. En geef ik toe dat ik kennelijk zo naïef was aan
te nemen dat een land gediskwalificeerd zou worden, wanneer een
dergelijk probleem niet onmiddellijk uit de wereld zou worden geholpen.
Ik heb nergens iets gehoord over het commentaar van de NOS Sport
commentaar noch het optreden van de Iranese judoka. Zie ik beren op de
weg?
Stel: een Congolees weigert tegen een Ruwandees uit te komen. Klinkt er
dan protest? Een Kroaat tegen een Serviër dan? Een Afghaan tegen een
Rus misschien? Maar wacht even: Israël en Iran hebben nooit oorlog
gevoerd met elkaar. Verkeerde voorbeelden dus. En dan nog wat: wat was
er gebeurd wanneer de NOS Sport commentator bij het binnentreden van de
delegatie van Kongo, Ruwanda, Kroatië, Servië, Afghanistan, Rusland,
Soedan ………….
Het gaat dus niet om landen kennelijk. Wij hebben er een woord voor: risjes. Het houdt ook nooit op. Ik wil een excuus van NOS Sport. En Kamervragen. Ik kan wel zoveel willen. Ik ben een jood.
