Levensvreugde, dat leek het sleutelwoord tijdens het concert van Avraham Fried voor de kinderen van Zichron Menachem, dat maandagavond in het zeer goed gevulde Pepsi Stage plaats vond. Er werd gespeeched, maar vooral enthousiast gedanst, meegezongen en meegeklapt.
120 Israëlische kankerpatientjes en 60 begeleiders hebben een week lang
vakantie gevierd in Nederland.
| De slotavond, de bekroning op het werk van de onvermoeibare Deborah Maarsen, werd bijgewoond door ca. 800 mensen. Na de welkomswoorden door Deborah Maarsen’s kleinzoon Avigdor speelde |
Het kostte Deborah Maarsen moeite een moment van stilte voor
zichzelf op te eisen, want er moesten natuurlijk ook een aantal
mensen officieel bedankt worden. Om te beginnen Rene Verhoogt, de
directeur van de Amsterdamse afdeling van het Nederlandse Rode Kruis,
die met raad en niet minder daad al een aantal jaren zijn energie,
inzet en ervaring steekt in het organiseren van de bijzondere vakantie
van de Israëlische kankerpatientjes in Nederland.
Er waren vele mooie, ontroerende momenten tijdens het concert, maar twee ervan waren wel heel bijzonder.
Deborah Maarsen nodigde de Nederlandse Ilat Eisenmann op het podium,
want zij had een speciaal verzoek aan Avraham Fried. Vanuit haar
rolstoel zong ze samen met hem ‘Chazak’. Even later nodigde Avraham Fried
zelf de jonge Israël op het toneel, om zijn zelfgeschreven lied ‘Ki
jesj elokiem’ (Want G’d bestaat) te zingen.
Om 10 uur vertrokken de kinderen van Zichron Menachem, velen zichtbaar
doodmoe, maar nog altijd in een buitengewoon vrolijke stemming.
Vandaag reisden ze per trein door naar Parijs, waar ze hun vakantie
afsloten met een bezoek aan Disneyland Parijs.
Deborah Maarsen: kol hakavod voor je geweldige werk, je ongelofelijke
doorzettingsvermogen en de kracht die je keer op keer weer opbrengt om
zelfs de moeilijkste momenten te overwinnen!
Deborah, Dvorah, Borie: namens alle aanwezigen en deelnemers: bedankt, en hopelijk tot over twee jaar!
Advertentie (4)
SELECTIE VAN DE REDACTIE |
