Anti-joodse incidenten bij sollicitatie

Rachel Levy, freelance journalist en o.a. werkzaam bij het Nieuw Israëlietisch Weekblad, overkwam het twee maal in drie weken tijd. In het weblog van het NIW vertelt ze tot in detail wat er gebeurde en vraagt zich af of haar ervaringen uniek zijn.

Rachel Levy begint haar relaas als volgt:

Beeld je dit in: het sollicitatiegesprek is ten einde, alles ging prima, en je potentiele nieuwe werkgever heeft al laten weten dat hij je graag wil hebben.

Je zegt zijn aanbod in overweging te nemen, geeft elkaar een hand en wil vertrekken. En dan gebeurt er dit:

“Zeg, hmmmmm……” (starend naar je CV) “Ik zie dat je joods bent, he?”
Verbazing alom: sinds wanneer is dat relevant voor een baan?
“Ik moet toegeven,” gaat de man verder, “ik houd eigenlijk niet van joden. Niet van joden, en al helemaal niet van Israëli’s. Ik ben nog nooit in Israël geweest, ik ken geen Israëli’s, ook geen joden, maar ik heb wel een hekel aan ze. Aan joden maar vooral aan Israëli’s.”

Bovenstaand voorval overkwam mij – Rachel Levy, freelance journalist – vorige week. De sollicatie was voor een deeltijdbaan, academich niveau, bij een particulier onderwijsinstituut. De werkgever in spe was een academisch geschoolde man, eind veertig, tevens voormalig marine-officier.

Gek genoeg was het de tweede keer in drie weken tijd dat mij iets dergelijks overkwam bij een sollicitatie. De eerste keer was het echter in wat meer in bedekte termen gegaan: “Aha, u bent joods he…?” Waarop ik reageerde dat dat mij niet relevant leek, en de man in kwestie vervolgens verschrikkelijk uit zijn humeur raakte en het gesprek uitermate geirriteerd voorzette. Detail: ook deze heer was eind veertig, en academisch geschoold (waaruit weer blijkt dat een goede opleiding werkelijk niets met fatsoen te maken heeft).

Lees verder (en reageer!) op niwredactie.web-log.nl.