Het WK 2018 is aan de gang. Ik moet al dagen denken aan het WK 1966. Lees maar even gezellig mee… waar gebeurd!
Mijn vader had zijn zaak in de Nieuwe Hoogstraat in Amsterdam, een gezellige buurt vlakbij het Waterlooplein en de Nieuwmarkt die aansloot op de Gelderse kade, waar mijn vader’s goede vriend Benno Waterman de grote Dassenfabriek van “Lucky” exploiteerde.
Het was aan de vooravond van het WK in Engeland dat Benno mijn vader in de avond opbelde en zei: “Je moet me helpen, je weet ik geef niets om voetbal, ik weet er ook niks van, maar dat gaat mij morgen opbreken want ik krijg om 9.00 uur drie inkopers van de Bijenkorf, mijn grootste klant en ik kan erop rekenen dat ze gaan praten over voetbal en dan sta ik in m’n hemd”.
Mijn vader antwoordde : “ja, Benno, dat begrijp ik”. Benno ging verder: “luister en doe mij een plezier, ik heb een notitieblok voor me, geef me even de namen van 5 goede spelers en 5 goede landen, dan ik morgen nog doen alsof”. Mijn vader antwoordde : “ja , natuurlijk doe ik dat voor je….schrijf maar op….de beste spelers zijn : 1. Mario Cantalucci 2. Roberto Tiriatti 3. Gunther von Revenstein 4. Rene Giramot en 5. Horst Nordmeier. ( van alle 5 deze namen had nog nooit iemand gehoord ). De beste landen zijn : Belgisch Congo, Albanie, Indonesie, Finland en Estland (geen van deze landen deden mee met het toernooi )”. Benno zei :”geweldig, je bent m’n gawwer, bedankt”.
De volgende ochtend ontving Benno het zware gezelschap met koffie en al gauw begon een van de heren: “gaat u vanavond kijken Meneer Waterman?”. Benno antwoordde: “ja, natuurlijk, wat dacht je…ik kijk er al weken naar uit en ik zit er klaar voor”. Een van de heren vroeg : “wie denkt u dat er gaat winnen ?”. Trots en stiekem trok Benno het laatje van zijn bureau open waar het notitieblokje lag met de gouden tips en stak van wal: ” ja , luister dat is moeilijk te zeggen, er lopen zoveel goede spelers, von Revenstein, Cantalucci en noem maar op, de sterkste landen gaan het uitvechten Indonesie, Belgisch Congo……moeilijk te zeggen”. De heren inkopers van de Bijenkorf keken Benno verbijsterd aan, waar had Meneer Waterman het in Godsnaam nou over?
In een halve seconde viel het kwartje bij Benno, dat kreng van Groenteman heeft me te pakken. Vervolgens besloot Benno met de billen bloot te gaan en op te biechten wat er gebeurd was. Schaterlachend genoten de heren van een stukje onvervalste Amsterdamse humor waardoor Directeur Benno even van zijn voetbalvoetstuk was gedonderd.
De volgende dag liep Benno met een grote taart in zijn handen naar de Hoogstraat en zei tegen m’n vader : “je bent een schoft, daarom hou ik zo van je en uh……jullie zijn Zaterdagavond uitgenodigd……bij Dikker en Thijs….die inkopers hebben dubbel gelegen van het lachen en ik heb nog nooit zo een grote verkooporder van ze gehad, maar flik me het nooit meer alsjeblieft “.
