Oude mozaïeken ontdekt in de Golan versterken de claims van Joodse aanwezigheid

Mozaïekvloer in een synagoge in de oude nederzetting van Majdulia op de Golan. Foto: Mechael Osband Universiteit van Haïfa

De Universiteit van Haïfa heeft een bijzondere ontdekking gedaan. Tijdens opgravingen in de Golan, stuitten de archeologen op restanten van een synagoge. De tempel komt uit de tijd van het Romeinse Rijk.

De mozaïekvloer werd ontdekt tijdens opgravingen in de oude nederzetting van Majdulia. De opgegraven mozaïeken tonen poten van verschillende dieren en vogels. Door de slechte aangetroffen staat is het nog niet mogelijk om te kunnen identificeren om welk soort vogels het gaat.

Mechael Osband van het Zinman Institute of Archaeology van de Universiteit van Haïfa legde uit dat de bevindingen dateren uit de derde eeuw v. Chr. Er is weinig informatie beschikbaar uit die periode. Niet alleen over de Joodse aanwezigheid in de Golan, maar ook over synagogen in het gehele land Israël.

Mozaïekvloer in een synagoge in de oude nederzetting van Majdulia op de Golan. Foto: Mechael Osband Universiteit van Haïfa

‘In de derde eeuw v. Chr., zien we met betrekking tot de structuur van synagogen, een interessante combinatie tussen de traditie van de Tweede Tempel, bijvoorbeeld in de vorm van de zitgroep en nieuwe elementen die in de loop van de tijd algemeen werden gevonden in gebedsruimten, zoals kleurrijk mozaïek met dieren,’ vertelt Mechael.

De overblijfselen van de synagoge in Majdulia, evenals andere vondsten van de afgelopen jaren worden van enorm belang geacht. Tot voor kort was het algemene begrip onder geschiedkundigen dat de Joodse aanwezigheid in de Golan ophield te bestaan na de vernietiging van Gamla, door de Romeinen in 67 v. Chr. Deze opgravingen bewijzen iets anders.

De synagoge had een rechthoekige omtrek van 13 bij 23 meter. De archeologen ontdekten dat de vloeren van de zijhallen waren versierd met geometrische ontwerpen. De hoofdruimte was versierd met mozaïeken.

Volgens Osband ondergingen synagogen tussen de tweede en de derde eeuw een transformatie van een plaats specifiek gewijd aan het leren naar een plaats voor gemeenschappelijk gebed.

‘We weten dat synagogen aan het einde van de Tweede Tempelperiode voornamelijk dienden als een plaats voor Thora-studie,’ legde de geleerde uit. ‘Aan het einde van de Romeinse periode, en vooral in de Byzantijnse periode, begon de synagoge als een gebedsruimte te fungeren, een soort “kleine tempel”. Ze werden daarom veel luxer en het is niet ongewoon dat ze ook fraaie mozaïeken bevatten.’

De opgraving is uitgevoerd met de hulp van de Regionale Raad van Golan en het Shamir Research Institute, en met de steun van de Israel Science Foundation.