Archeologisch bewijs gevonden in Jeruzalem uit de periode dat de Joden naar Zion terugkeerden

Opgravingen op de parkeerplaats van Givati ​​in de stad David. Foto IAA

Hoe ging Jeruzalem om met de enorme vernietiging die het Babylonische leger haar in de 6e eeuw voor Christus had toegebracht? Een dubbele stempelafdruk op een bulla en een zegel gemaakt van hergebruikte aardewerkscherven, die hoogst waarschijnlijk gedateerd zijn in de Perzische periode, kunnen een antwoord geven op deze vraag.

De gevonden stempel en zegel zijn ontdekt tijdens archeologische opgravingen door de Israel Antiquities Authority en de Universiteit van Tel Aviv op de Givati-parkeerplaats opgraving in ‘The City of David, in het Jerusalem Walls National Park. Ze werden gevonden naast het puin van een groot bouwwerk dat tijdens de Babylonische vernietiging van Jeruzalem werd vernietigd.

Prof. Yuval Gadot. Foto IAA

Volgens prof. Yuval Gadot, van de afdeling Archeologie en Oude Nabije Oosten Culturen van de Universiteit van Tel Aviv, en Dr. Yiftah Shalev, van de Israel Antiquities Authority: “zijn ondanks de talrijke opgravingen die tot nu toe in Jeruzalem zijn uitgevoerd, vondsten uit de Perzische periode uiterst zeldzaam en daarom ontbreekt het ons aan informatie over het karakter en het uiterlijk van de stad in die periode”. De onderzoekers benadrukten dat: “het ontdekken van deze artefacten in een archeologische context die met een grote waarschijnlijkheid kan worden gedateerd, zeer zeldzaam is.”

Gevonden zegel. Foto Elia Yanai City of David

De zegelafdruk – bullae – waren kleine stukjes klei die in de oudheid werden gebruikt om documenten of containers te ondertekenen (bijvoorbeeld opslagkannen voor landbouwproducten die als belasting werden verzameld), en waren bedoeld om ze onderweg naar hun bestemming verzegeld te houden. Vaak bleven de voorwerpen waarop de zegels waren gestempeld zelf ongeopend of bleven niet bestaan (vooral de documenten), maar de bullae bleven bewaard en lieten sporen achter van de administratieve autoriteiten en zelfs van de mensen die ze vertegenwoordigden.

De zegelafdruk – bullae – waren kleine stukjes klei die in de oudheid werden gebruikt om documenten of containers (bijvoorbeeld opslagkannen voor landbouwproducten die als belasting werden verzameld)te ondertekenen, en waren bedoeld om ze onderweg naar hun bestemming verzegeld te houden. Vaak bleven de voorwerpen waarop de zegels waren gestempeld zelf ongeopend of bleven niet bestaan (vooral de documenten), maar de bullae bleven bewaard en lieten sporen achter van de administratieve autoriteiten en zelfs van de mensen die ze vertegenwoordigden.

Zegel afdruk Foto Shai Halevi IAA

Volgens prof. Gadot en Dr. Shalev: “geven het het vinden van de stempel- en zegelindruk in de City of David aan dat ondanks de barre situatie van de stad na de vernietiging er pogingen zijn ondernomen om de administratieve autoriteiten weer normaal te laten functioneren, en dat de inwoners gedeeltelijk de vernietigde structuren weer begonnen te gebruiken ”.

De dubbele zegelafdruk werd ontdekt op een groot stuk klei. De grootte van het stuk klei, ongeveer 4,5 cm, geeft aan dat het werd gebruikt om een grote container – misschien een pot – af te sluiten en geen document. De afdruk draagt het beeld van een persoon die op een grote stoel zit met een of twee kolommen voor zich. Het ontwerp van de afbeelding is indicatief voor de Babylonische compositie. Het personage is waarschijnlijk een koning en de kolommen zijn de symbolen die de goden Nabu en Marduk vertegenwoordigen.

Prof. Yiftach Shalev met het zegel en de afdruk.Foto IAA

Volgens Dr. Ido Koch van de afdeling Archeologie en Oude Nabije Oosterse Culturen van de Universiteit van Tel Aviv zijn in Israël slechts ongeveer tien artefacten van deze stijl gevonden, in plaatsen als Ein Gedi en Jeruzalem, die in gebruik lijken te zijn geweest tijdens de Perzische periode. Een andere bulla van deze stijl, ook uit de Perzische periode, werd ontdekt tijdens opgravingen door Dr. Eilat Mazar op de oostelijke helling van City of David.

Het zegel is gemaakt van een grote, lokaal gemaakte aardewerkscherf, met een cirkelvormig frame aan de buitenkant gegraveerd en is verdeeld in twee secties met verschillende lineaire inscripties. De gravures vertegenwoordigen waarschijnlijk twee karakters maar het kan ook een pseudo-epigrafisch zegel zijn (met tekeningen die zijn ontworpen om op letters te lijken). Aan de andere kant van het zegel zit een fragment, wat kan duiden op een handvat dat er in het verleden aan was bevestigd. De afmeting van de verzegeling, ongeveer 8 cm in diameter, geeft aan dat deze werd gebruikt om grote objecten af te dichten.

Samen met deze items werden andere artefacten ontdekt, waaronder een gebroken aardewerk vat versierd met een gezicht van de god Bes. Volgens de onderzoekers: “voegt het ontdekken van de nieuwe vondsten op de westelijke helling van de City of David veel informatie toe over de structuur van de stad tijdens de periode van de terugkeer naar Zion, een periode die we vooral kenden uit Bijbelse literatuur (de boeken van Ezra en Nehemia).”

“De schaarste aan bevindingen uit deze periode maakte het moeilijk om de status en omvang van de stad te begrijpen. De bevindingen van de opgraving op het parkeerterrein in Givati werpen licht op de vernieuwing van het lokale bestuur, op een locatie vergelijkbaar met die, die bestond vóór de vernietiging van de Eerste Tempel, ongeveer 100 jaar daarvoor.”