De legerbasis Nafah haalde speelde onlangs een rol in Valley of Tears (Hebreeuws: Sh‘at Ne‘ila) de Israëlische tv-serie over de YomKippoer-oorlog van 1973, maar nu onthulden archeologische opgravingen die vorige maand op de Golanhoogten werden uitgevoerd, voor de eerste keer dat de naam al 1700 jaar geleden aan deze plek werd gegeven.
Toen de Mekorot Water Company op het punt stond een waterleiding te installeren bij Nafah, werd zoals gebruikelijk in Israël, een archeologische opgraving uitgevoerd door de Israel Antiquities Authority (IAA), en tot verbazing van iedereen werd er de eerste Romeinse grenssteen in de centrale Golan is gevonden met een plaatsnaam die tegenwoordig bekend en geïdentificeerd is. De 1700 jaar oude Griekse inscriptie luidt: “Een grenssteen tussen Amatiya [of Amatira] en Kfar Nafah”.
In het kader van de projecten die het waterbedrijf uitvoert voor de aanleg van waterleidingen in de Golanhoogten, met een totale lengte van 20 kilometer, is er afgesproken dat de IAA op daarvoor in aanmerking komende plaatsen, opgravingen uitvoert voordat met de aanleg wordt verder gegaan.
Op de plaats van de opgraving, onder leiding van Dina Avshalom-Gorni en Yardenna Alexandre van de Israel Antiquities Authority, met deelname van pre-militaire academie (mechinot) studenten uit Maayan Baruch en Kela Alon, evenals vrijwilligers van de gemeenschap, werd onverwachts een grenssteen met Griekse tekst erin gegraveerd blootgelegd.
De Romeinse grenssteen Kfar Nafah werd ontdekt in secundair gebruik als een circa 5e-eeuwse Byzantijnse grafbedekking, die werd opgegraven onder een voorheen onbekende 14e-eeuwse Mamluk-herberg langs de weg, zei Alexandre.
Een kleine herberg langs de weg in Kfar Nafah – halverwege de belangrijkste keizerlijke Romeinse weg tussen het centraal station in Quneitra en de Bnot Ya’akov-brug die de Jordaan doorwaadt – is logisch, zei Alexandre. Het zou, net als de huidige benzinestations worden gebruikt, een plek zijn om voor de paarden te zorgen, een hapje te eten en uit te rusten.
Terwijl de grenssteen uit de 3e eeuw “Kfar Nafah” aangeeft, is er geen indicatie in de gedeeltelijk opgegraven Mamluk-ruïnes dat het deel uitmaakte van een nederzetting.
Meer recentelijk was Nafah de naam van het Syrische dorp dat bestond tot de Zesdaagse Oorlog van 1967. De naam werd vervolgens bewaard door de IDF-basis, die een strategische rol speelde in de Yom Kippoer-oorlog van 1973.
Volgens het persbericht van de IAA werden deze stenen met inscriptie onder het bewind van de Romeinse keizer Diocletianus circa 300 van de gewone jaartelling aan de grenzen van dorpen geplaatst – niet noodzakelijkerwijs langs hoofdwegen – met als doel gebieden af te bakenen voor het innen van belastingen.
“Gewoonlijk worden oude namen bewaard als gevolg van de continuïteit van de nederzettingen, waardoor oude namen van generatie op generatie behouden blijven. De steen versterkt de mening dat namen van oude nederzettingen vele generaties bewaard zijn gebleven, zelfs als er geen continuïteit van de nederzettingen plaatsvond”, aldus Dr. Danny Syon van de IAA en Prof. Haim Ben-David van het Kinneret Academic College, die de inscriptie hebben ontcijferd.
Voor archeoloog Alexandre is de ontdekking van een veilig gelegen Romeinse grenssteen “een teken dat er meer zullen zijn … Het is nog maar het begin, het potentieel van het onderzoek is net begonnen.”
“Misschien is dit het bewijs dat deze opzet van administratieve belastinginning die in de 3e eeuw werd uitgevoerd misschien niet erg lang heeft geduurd. Rond de 5e eeuw was misschien niemand meer geïnteresseerd in de grenzen, ”vroeg ze zich af.
Ontvang gratis onze nieuwsbrieven!
