Ik had nooit gedacht dat het verhoor van imam Suhayb Salam door de Kamercommissie zulke fascinerende televisie zou opleveren. De welbespraakte imam zette de Kamerleden volledig te kakken. Hoe schandalig ook, ik moest er toch om lachen. Het was cabaret van het zuiverste water als het niet zo huiveringwekkend zou zijn. Zo denkt een gedeelte van de Nederlandse moslims dus over de samenleving.
Brrr. Het is geen nieuws, sommige politici (niet van mijn voorkeur, maar dat terzijde) waarschuwen al jaren voor het opkomend islamfascisme. Commentatoren vielen over elkaar heen om hun afschuw uit te spreken over de wonderlijk goed gebekte imam. Behalve de aan de Vara gelieerde website joop.nl waar ene Han van der Horst overloopt van bewondering voor Salam. Hij noemt de Kamerleden “een stelletje zelfingenomen leeghoofden.” joop.nl heeft vaker vreemde voorkeuren en geeft aan antisemieten ook graag ruimte. Zie dit inmiddels toch maar verwijderde artikel van vaste columnist Henk Witte.
Het gaat dus allemaal over de financiering van salafistische moskeeën. Zoals de Al Fitrah moskee in Utrecht. Bouwvergunning verleend en in 2012 feestelijk geopend. Niemand die zich afvroeg hoe dat dure gebouw gefinancierd was. Pas nu toonden ook andere Kamerleden dan Wilders en Baudet zich bezorgd over het opkomende salafisme. “Die giften uit Kuweit en Saoedi-Arabië, hoe zit dat eigenlijk?” Een telefoontje naar de belastingdienst zou voldoende moeten zijn. Maar nee, de belastingdienst had het veel te druk met toeslagen enzo. “Zoek het zelf maar uit,” zeiden ze daar. En dat deed de kamer dus. Met een heuse enquêtecommissie, acht jaar later. Te laat.
Wanneer ik in mijn bescheiden woning een synagoge wil beginnen (ha, het idee!) interesseert dat niemand. Maar wanneer ik besluit om voor de LJG een goed geoutilleerde nieuwe sjoel te laten bouwen met een bibliotheek, leslokalen, ontspanningszaal, kortom met alles erop en eraan, komt de fiscus toch even langs. ”Prachtig gebouw hoor, meneer Fransman, maar eh…waar heeft u dat nou van betaald?” Mijn antwoord is iets van oude sok, spaarcentjes, mazzel in voetbaltoto en regelmatig casino-bezoek. Dat leverde precies genoeg op om de sjoel neer te zetten. “Ten goede aan de Joodse Gemeenschap,” zeg ik erbij in de hoop dat de heren van de belastingdienst mij willen geloven. Vergeefse hoop, de FIOD komt en pluist mijn boekhouding tot in de finesses uit. “Waar komt dat geld vandaan?” Als ik niet antwoord wordt er beslag gelegd wordt op mijn mooie gebouw. Ik beland in de bajes en pas daar valt me in dat ik had moeten zeggen dat sjeiks in Koeweit mijn synagoge hebben gefinancierd.
Enfin, de imam heeft de Kamerleden ernstig geschoffeerd en de zaak zal wel een staartje krijgen. In de krant staat dat er onderzocht wordt of er meineed is gepleegd. De imam zei dat hij geen boekhouding meer heeft. Ongeloofwaardig natuurlijk, maar een dure advocaat, al dan niet door een olieland gefinancierd, zal hem wel vrijpleiten.
Maar Salam zei nog iets, over kinderhuwelijken. Letterlijk: “een vader mag zijn dochter weggeven en daar heeft niemand iets mee te maken.” Toen hij dat zei dacht ik met mijn boerenverstand dat als die dochter minderjarig is het kindermisbruik is en prostitutie wanneer ze meerderjarig is. Als de imam dat faciliteert is hij hartstikke strafbaar. Toch? IJdele hoop, zojuist hoor ik op de radio dat onze regering salafisme niet wenst te verbieden. Vrijheid van godsdienst, weet u wel.
