Oorlogshandelingen zijn meestal vrij duidelijk te herkennen. Gewapende soldaten in uniform die over de grens trekken, projectielen die neerdalen, harde explosies en gevechtsvliegtuigen in de lucht. Maar wat als een vijand een wapen inzet wat niet herkenbaar is als wapen? Welkom in de wondere wereld van de biologische oorlogsvoering, in het massavernietigingswapens ABC voor beginners (niet geheel op volgorde).
Lees ook:
Steeds meer aanwijzingen dat coronavirus uit een laboratorium is ontsnapt
Atoomwapens maken veel lawaai en hun gebruik is op allerlei manieren erg opvallend. Het is daarom lastig om een aanval met atoomwapens uit te voeren en daarna net te doen alsof je niets gedaan hebt. Dit maakt atoomwapens tegenwoordig alleen nog maar geschikt voor zelfvernietiging.
Als iemand dat aantrekkelijk vindt, geef zo iemand dan geen kernbom. Als hij gaat klagen waarom de joden wel atoombommen mogen hebben, zeg dan dat de joden ook andere dingen hebben zoals latkes en die zijn een stuk makkelijker te maken.
Je hebt rauwe aardappelen nodig, uitjes en wat eieren. Klutsen, 10 minuten bakken en klaar. Niks geen centrifuges, sancties of internationale veroordelingen. Ze zijn nog lekker ook.
Terug naar massavernietigingswapens. Het is jammer dat pacifisten geen fans van atoombommen zijn. Dat je een wapen niet kunt gebruiken, lijkt me voor liefhebbers van vrede een geweldige eigenschap. Gezegd kan worden dat deze eigenschap van atoomwapens een derde wereldoorlog tot nu toe heeft kunnen voorkomen.
Ruïnes zijn leuk, maar je wilt ze wel kunnen bezichtigen. Wie een groot wereldconflict wil winnen met een tegenstander die atoomwapens bezit, moet daarom iets anders verzinnen.
Chemische wapens vallen voor dit doeleinde ook af. Hoewel gif- en zenuwgassen in kleine hoeveelheden al extreem dodelijk kunnen zijn, is het lastig voldoende mensen bloot te stellen aan een dodelijke dosis om meer dan alleen paniek te veroorzaken. Bovendien nodigt het gebruik ervan zware represailles uit. Daarom worden chemische wapens bijna alleen gebruikt tegen weerloze mensen. Maar daar win je geen oorlogen mee.
Biologische wapens dan maar. Biologische wapens zijn een ideaal middel om een samenleving zonder een schot te lossen volledig lam te leggen. De economie stort in, ziekenhuizen raken overvol en het openbare leven komt tot stilstand. Legers zijn zonder risico op besmetting nauwelijks meer inzetbaar, vliegdekschepen blijven niet onaangetast en zelfs leiders vallen om.
Wie ondertussen z’n economie kan laten doordraaien wint. Het is alsof je hele continenten in puin schiet, maar zonder knallen of pyrotechnisch gedoe. Daarna kan je wat overblijft opkopen voor een appel en een ei. Oorlogsvoering zonder oorlog.
Biologisch wapens hoeven niet eens in een of ander laboratorium te worden gemaakt. Ziektes zijn natuurverschijnselen en als er eens een keertje een goeie voorbij komt kan daar per ongeluk expres gebruik van worden gemaakt. Oeps, sorry.
Vijf miljoen inwoners van Wuhan, het epicentrum van de uitbraak, mochten eind januari naar alle hoeken van de wereld reizen toen al bekend was dat het virus zich liet overdragen van mens tot mens. Zoiets heet een smoking gun. De biologische bom die de Chinese Communistische Partij over de wereld liet afgaan, heeft gevolgen waar geen enkel ander wapen aan kan tippen. Het wordt door de meesten niet eens herkend als een bom.
Iedereen kan fouten maken, ook de Chinese overheid. Maar als de fouten structureel plaats vinden, zijn het misschien geen fouten meer. Er is een reden waarom de klokkenluiders gearresteerd werden, de internationale gemeenschap verkeerd werd geïnformeerd en het virus zich mocht verspreiden.
Biologische oorlogsvoering heeft zich bewezen als de meest efficiënte vorm van oorlogsvoering. Je ziet het niet, je hoort het niet en alles gaat kapot. We hadden voor de 21e eeuw eigenlijk gehoopt op andere ontdekkingen.
