Slechts een paar weken na het begin van de coronavirus uitbraak in Israël was het duidelijk dat een van de opvallende kenmerken de rechtvaardiging van initiatief en samenwerking is. Overheidsinstanties, beveiligingsorganisaties, industrie, academische instellingen en gewone burgers doorbraken de routine om oplossingen te produceren in een van de ergste crises waarmee het land ooit is geconfronteerd.
Ook het Intelligence Corps van de IDF draagt bij aan de inspanningen om de informatie te verzamelen die de besluitvormers nodig hebben, en aan de ontwikkeling van technologische middelen om het Covid-19-virus te bestrijden. In deze buitengewone omstandigheden heeft de IDF de mantel van geheimhouding die normaal gesproken sommige van haar inlichtingeneenheden omringt, een beetje opgeheven en een zeldzame inkijk gegeven in het werk van een van de eenheden die de afgelopen weken een substantiële bijdrage heeft geleverd aan de inspanningen tegen het virus – de Intelligence Corps Technology Unit, Unit 81.
De eenheid, die kan worden omschreven als het onderzoeks- en ontwikkelings-laboratorium van de IDF, werd opgericht in 1948 en was tot 2012 rechtstreeks ondergeschikt aan het hoofd van de militaire inlichtingendienst. Sindsdien heeft het gerapporteerd aan de commandant van speciale operaties. Voormalige leden van de eenheid zijn zeer gewild in de Israëlische technologie-industrie, niet minder dan hun kameraden in de bekendere inlichtingeneenheid unit 8200, en sommigen van hen leiden bedrijven waarvan de technologische ontwikkelingen tot de meest creatieve behoren in de lokale hightech-scene .
‘De missie van de eenheid is het aanpakken van de complexe uitdagingen waarmee de staat Israël wordt geconfronteerd, zoals onze commandanten ons voorleggen’, zo probeert luitenant-kolonel A, plaatsvervangend commandant van de eenheid, voorzichtig uit te leggen waar het om gaat.
Luitenant-kolonel A, die eigenlijk na vierentwintig dienstjaren bij de IDF met ontslagverlof zou gaan, heeft dat niet gedaan en coördineert de inspanningen van de eenheid in de campagne tegen het virus en tegen de gezondheids- en economische crisis die het heeft veroorzaakt.
“Als het mogelijk is om innovatieve ontwikkelingen aan te schaffen en ze voldoen aan onze behoeften, dan kopen we ze van de plank”, zegt hij. “Meestal komen ze echter niet precies overeen met de operationele behoefte. We behandelen baanbrekende ontwikkelingen in korte tot zeer korte perioden, op verschillende gebieden, voornamelijk software, hardware, mechanica, materialen en cyber, die de intelligentie dienen en operationele doeleinden in de veiligheidsuitdagingen waarmee Israël wordt geconfronteerd. “
De eenheid nam de taak op zich om creatieve oplossingen te vinden voor het probleem om Israël uit te rusten met ventilatoren. De manier waarop het de uitdaging heeft aangepakt, geeft een kijkje in de manier waarop het denkt en werkt.
“Al in een vroeg stadium begrepen we de uitdaging van het tekort aan beademingsapparatuur. Er was een echte angst, die gelukkig niet uitkwam, dat we ons in een situatie zouden bevinden die vergelijkbaar is met die van Italië, en dat we zouden moeten beslissen wie we moesten plaatsen aan de beademing en wie niet. Er werd ook gevreesd dat het erg moeilijk zou zijn om beademingsapparatuur uit het buitenland te importeren, omdat iedereen om dezelfde apparatuur vecht. We wisten ook dat het vanaf nul produceren van een beademingsapparaat, met de uitdaging om goedkeuring te krijgen van de gezondheidsregulatoren in Israël een probleem zou zijn”.
De omvang van de uitdaging en het belang ervan waren van dien aard dat werd besloten flexibel en in uitzonderlijke mate de betrokkenheid van de eenheid te tonen. Luitenant kolonel A verteld dat het resultaat niet lang op zich liet wachten. “Een seconde nadat het item was gepubliceerd, begonnen veel voormalige leden van de eenheid ons te bellen om hun capaciteiten te delen. Fabrieken boden ons de mogelijkheid om te nemen wat we nodig hadden en productielijnen ter beschikking te stellen, en ziekenhuismanagers kwamen naar ons met suggesties en met verzoeken om hulp.”
De eenheid weet vanuit technologisch oogpunt meer ingewikkelde dingen te doen dan dit, legt A uit, maar de complexiteit hier is ontstaan door de tijdsdruk en door het feit dat “gezondheidsgerelateerde taken uitdagend zijn vanwege de regelgeving en de normen in het veld.”
De eenheid raakte een eerste richting voor een oplossing dankzij een van haar voormalige leden, die sinds zijn vertrek bij het leger in de medische technologie heeft gewerkt. “We kwamen in het begin tot de conclusie dat het het beste zou zijn om ademhalingsapparatuur mee naar huis te nemen zonder bewakings- en waarschuwingssystemen, zoals ademhalings hulpmiddelen die oorspronkelijk bedoeld waren voor mensen met slaapapneu (bijvoorbeeld BiPAP-machines), en om daaraan toe te voegen monitoring- en waarschuwingsmogelijkheden.
“Je kunt geen beademingsmachine aansluiten als je niet weet hoeveel zuurstof je in het lichaam van de patiënt brengt, of als je geen grafische weergave van zijn of haar ademhaling hebt, geen waarschuwing voor een drukdaling en geen indicatie van de zuurstofconcentratie in het bloed “, zegt A.”
Sheba Hospital, het Ministerie van Volksgezondheid, en longartsen en anesthesisten adviseerden de eenheid vanaf de beginfase en begeleidden het personeel van de eenheid met betrekking tot hun precieze behoeften. “
Al deze inspanningen zijn ongeveer een maand geleden begonnen. ‘Zo werkt het apparaat’, zegt A. ‘Het wacht niet om een muur te raken, maar kijkt ver van tevoren uit om manieren te vinden om de muur te omzeilen als het aan de horizon verschijnt. We wachten niet en gaan er tegenaan. Dat is de aanpak in de eenheid, en zo benaderden we de coronavirus uitdaging.”
A zegt dat het ventilatorenproject op het punt staat zijn vruchten af te werpen. “We bevinden ons in de laatste fase, in de assemblagefase, en kijken uit naar het overhandigen van onze gesloten dozen die ademhalings hulpmiddelen zullen worden. Binnenin de apparaten is een printplaat bevestigd aan een verzameling sensoren voor het meten van zaken als zuurstoftoevoer en drukverschil. Deze worden verwerkt via de printplaat en gaan van daaruit naar een scherm dat piept als er iets abnormaals is in de parameters. Het medische team bestuurt het systeem via een touchscreen waarop het parameters kan wijzigen en ze kunnen controleren. We hebben later waarschuwingen toegevoegd bij problemen en de mogelijkheid om prestatiemetingen door te geven.
“In wezen hebben we een apparaat voor in huis genomen en het geüpgraded om er iets van te maken dat kunstmatige beademing met incubatie mogelijk maakt. Het is geen vervanging voor een goed beademingsapparaat, maar het maakt het wel mogelijk om de kloof te overbruggen als gezondheidsorganisaties te weinig apparatuur hebben . “
