Iedereen in het Nederlands-Joodse wereldje kent de stichting Joods Maatschappelijk Werk. De organisatie bestaat al sinds 1946 en iedereen heeft er op de een of andere manier wel eens mee te maken. Of kent iemand die er mee te maken heeft of heeft gehad. JMW is een prima organisatie die een zeer nuttige functie vervult. Ik heb geen verstand van welzijnswerk maar een medewerker vertelde me ooit dat JMW als voorbeeld geldt voor alle welzijnsorganisaties in Nederland.
Wat JMW in mijn ogen sympathiek maakt is dat zij er is voor alle Joden. Orthodoxe, liberale, atheïstische, niet-eens-weten-dat-ze-Joods-zijn Joden. Ooit zei de legendarische JMW-directeur Wilma Steijn: “De rabbijnen mogen uitmaken wie Joods is, maar wij bepalen wie we helpen.”
Bij mijn weten is dat nog zo.
JMW geeft eenmaal per kwartaal een blad uit: de Benjamin. Eerlijk gezegd ging die jarenlang ongelezen bij het oud papier maar de laatste jaren lees ik het graag. Ook het huidige Rosj Ha Sjana nummer dat een week geleden in de bus lag. Er staan lezenswaardige artikelen in. Zoals het dubbelinterview met twee theatermakers die samen een voorstelling maken, de een Joods, de ander Arabisch. En bijvoorbeeld een interessant gesprek met de genealoog Harmen Snel over dubbele Joodse namen. En verder staan er artikelen in over Joden en politiek, Joodse emancipatie door de eeuwen heen en iets over het Amsterdamse Waterlooplein. Kortom, de Benjamin is een zeer lezenswaardig blad dat best vaker dan vier keer per jaar zou mogen verschijnen. Dit keer staat er ook een vier pagina’s lang interview in met Dieuwertje Blok. Wie kent haar niet van talloze Tv-programma’s? Alhoewel, dat is vrij lang geleden. Tegenwoordig is ze vooral bekend als de presentatiemevrouw van het Sinterklaasjournaal.
In het voorwoord van de Benjamin vertellen JMW-directeur Judith Meijer en Ferrie Biederman, hoofdredacteur van de Benjamin, hoe JMW midden in het maatschappelijke debat staat. De Benjamin toont dat aan door het hoofdinterview met de (quote) “zeer geëngageerde Dieuwertje Blok, ambassadeur voor vele goede zaken.” Hier valt mijn mond open van verbazing. Goede zaken? Kom nou, hele slechte zaken!
“Ik staat niet kritiekloos tegenover Israël,” zegt Dieuwertje. Prima, wie staat nu wel kritiekloos tegenover dat land? Sterker nog, ik ken maar weinig mensen die het beleid van premier Netanyahu willen verdedigen. Zijn politiek gekonkel, zijn buigen voor uiterst rechts en zijn onbetrouwbaarheid stuit ieder weldenkend mens tegen de borst. Als u de podcast van de hoofdredacteur van deze site regelmatig beluistert weet u ook dat hij bepaald Bibi’s vriend niet is. Kritiek op handelswijze van Bibi en zijn regering, die steeds maar weer de mensen hun zin geeft die menen dat zij door God gezonden zijn om de Palestijnen op de Westbank hun wil op te leggen, is hoogst noodzakelijk.
Maar dat wil nog niet zeggen dat je daarom je heil zoekt bij Een Ander Joods Geluid.
Dieuwertje Blok doet dat wel. Ik walg van die club halvegare linkse intellectuelen die heulen met de Hamas-moordenaars. Die er niet tegenop zien om samen met de antisemiet Anja Meulenberg te demonstreren op het Museumplein. Die samen met de voorlieden van onfrisse clubs als het Palestina Comité, de Internationale Socialisten, Milli Görüs Nederland en de Raad van Marokkaanse Moskeeën staan te schelden tegen Israël. Die het zogenaamd niet horen als daar “Hamas, Hamas, alle Joden aan het gas” wordt gescandeerd.
Het EAJG van voorman Jaap Hamburger werk graag innig samen met Dries van Agt en diens treife The Rights Forum. EAJG heeft nogal wat regelmatig aan de weg timmerende leden. Onder meer voormalig minister Hedy d’Ancona, tv-maker Harry de Winter, Hanneke Groenteman en Felix Rottenberg. Er is helaas een lang lijstje te maken van al die mensen die een gemeenschappelijk kenmerk hebben: maatschappelijk geslaagd en hartstikke linksig. “We zijn wel Joods, maar niet zo heel erg hoor,” lijken ze te willen zeggen tegen hun niet-Joodse – vaak invloedrijke – vrienden. Ach, veel schade doet het niet. De zogenaamde RenommierJude is een oud verschijnsel. Dat de EAJG-leden hun Joodse zelfhaat invullen door lid te zijn van dat clubje moeten ze zelf weten. Zolang ze maar niet spreken voor de Joodse gemeenschap.
Maar dat JMW, die zegt er te zijn voor heel Joods Nederland, een prominente plaats in haar periodiek inruimt voor een EAJG-lid gaat me te ver. Door het lidmaatschap van Jaap Hamburgers’ Hamas fanclub plaatst ze zich buiten de Joodse Gemeenschap. Daarom hoort het interview met Dieuwertje Blok niet in het huisorgaan van JMW. Bah Benjamin!
Ontvang gratis onze nieuwsbrieven!
