Voor hij een paar jaar geleden verhuisde woonde Theodor Holman en ik in dezelfde buurt en kwamen we elkaar nogal eens tegen bij ons favoriete café Gruter. Een tijdje geleden verhuisde hij, maar af en toe spreken we nog eens om een beetje bij te praten.
Onvermijdelijk imiteren we dan Statler en Waldorf uit de Muppet Show. Oude, niet zo heel wijze mannen die alles al een keer gezien hebben. We weten alles beter, maar helaas, niemand luistert meer naar ons. Ik geniet van die gesprekjes met Theodor, want hij weet veel, kan smakelijk vertellen over mensen in de media en kent de laatste Hilversumse roddels.
Een paar weken geleden hadden we een wat serieuzer gesprek. Dat ging over het wonder van de taal. Westerse talen kennen een alfabet van ongeveer 26 tekentjes. Het Hebreeuws kent er zelfs maar 22 en ook nog eens geen hoofdletters. Met die 22 krabbeltjes en wat puntjes is de Thora geschreven.
Gelovig of niet, dat boek heeft wel al ons denken en moraliteit bepaald. Het is een overweldigend idee dat letterlijk alles te beschrijven is in zo weinig tekens. Onbeschrijfelijk is een raar woord. Want goed en slecht, klein en groot, mooi en lelijk, ziek en gezond, arm en rijk, alles is te beschrijven. Zonder geschreven woord is de wereld ondenkbaar. Taal is macht.
Voordat Theodor dit ter sprake bracht had ik er nog nooit over nagedacht. ‘Wat een schitterend idee,’ zei ik, ‘dat steel ik van je voor een column!’ ‘Prima,’ was het antwoord, ‘vertel er dan even dat het van mij afkomstig is.’ Bij deze dus Theodor. Vraagt u zich af waarom ik dit zo nodig in mijn column voor Joods.nl vertel. Nergens om. Food for Thought, zogezegd. En om te showen dat ik heus wel eens diepe gedachten heb. Al zijn die dan geleend.
Ontvang gratis onze nieuwsbrieven!
