Over enkele weken is het zover: dan heb ik 9 jaar erop zitten. Een “call of duty”, die eigenlijk twee, drie jaar had moeten duren, maar vanwege positieve resultaten geprolongeerd werd. Veel heb ik te vertellen over deze tijd, leven in het land dat alle Joden wilden vermoorden.
Een van de frappante dingen die ik in Duitsland heb meegemaakt en meegeleefd is wat ik “de derde vorm” noem: het afschuiven van die hele tijd naar een groepering die niet bestaat. Het zijn pientere jongens die dit bedacht hebben, maar het is tijd dat u het ook weet: Geen Duitser die zich schuldig heeft gemaakt aan antisemitisme, roof of moord van Joden: dat waren de “Nationalsocialisten”.
Alle redevoeringen, alle artikelen, films, interviews en meer zullen nooit Duitsland of het Duitse Volk schuld geven wat er in die donkere 12 jaren allemaal is gebeurd. Dat was dus buitenaardse wezens, die Nationaalsocialisten heten. Knap gedaan, want zo kun je de nationale schuld wegnemen en een ander de schuld geven, met de nadruk op het feit dat deze Nationalsocialisten nergens meer te vinden zijn.
Ze hebben nu films, series, tentoonstellingen over hoe de Duitse Volk leed onder de Nationaalsocialisten: de honger, verwoestingen, ziektes, bombardementen – dat was de schuld van die anderen, de Nationaalsocialisten.
Vanwege mijn positie krijg ik veel uitnodigingen om diverse ceremoniën bij te wonen, ook herdenkingen van de Duitse Roof & Afslachting van mijn volk. De meesten woon ik niet bij, omdat ik weiger te horen dat het niet de Duitsers, maar anderen waren die het allemaal gedaan hebben.
De films en foto’s van die tijd laten honderdduizenden zien die opgewonden langs de wegen en straten stonden om “Heil Hitler” te schreeuwen tegen een donkerharig mannetje met een Oostenrijks accent, die hun kwam overtuigen dat een echte Duitser lang, blond en Arisch was. In elke stad, waar hij ook kwam: de Duitsers waren dol op hem.
Ik heb ceremonies bijgewoond met de top van dit land, maar voelde me er niet lekker bij: toen de huidige Bondskanselier mee wilde delen dat ze Joden in Duitsland een integraal deel ziet van het Duitse Volk, kwam dat er een beetje lullig uit: “Alle Joden moeten zich welkom en thuis voelen in ons land.”, zei ze. “Welkom en thuis voelen” zeg je tegen vreemden die bij je langskomen. Niet tegen een volksgroep die al in het jaar 305 zijn eerste drie vertegenwoordigers in de Curia van Keulen had zitten. Ga het maar na.
Deze week waren de herdenkingen voor de Reichskristallnacht. Ik ben niet gegaan, omdat ik de toespraken van de zeer geëerde ambtsbekleders van tevoren had gekregen en iedereen het weer over die vreemde wezens, de Nationaalsocialisten zou gaan hebben.
Ik beschuldig de huidige generaties Duitsers nergens van. Dat kan niet. Maar ik wacht op de dag dat het Duitse Volk eerlijk zegt: “Dat waren wij, dat deed het Duitse Volk.”
Maar ik denk dat ik nog lang kan wachten.
Ontvang gratis onze nieuwsbrieven!
