‘Jodenvolk ‘ – Een nieuwe column van Simon Soesan

Simon Soesan

Het was te verwachten. Die hele Corona affaire is een Joods complot, lees en hoor ik vaak. Zoals in Nederland een aantal lijsttrekkers hun kiezer proberen te verzekeren dat de 35.000 joden in Nederland alles in hun macht hebben – van banken tot media etc. – kwamen er ook snel stemmen naar boven die beweren dat wij Joden de Corona creëerden om het vaccin te kunnen verkopen. Daar wil ik niet eens op ingaan, want ik weet niet hoe je aan blinden kleuren kunt uitleggen.

Nu, een jaar in de Corona nachtmerrie, hoor en lees ik hoe het kan dat wij in Israël zo vlot zijn met het inkopen van vaccins en, nog erger, hoe het kan dat we zo snel het hele land aan het inenten zijn.

Daar u allen vaste “klanten” zijn van joods.nl heb ik besloten u allen een primeurtje, een echte scoop te geven, zodat u het geheim van de smid, eigenlijk dus het Geheim van de Joden, te weten komt:

Geschiedenis heeft ons geleerd dat we doodsbedreigingen serieus moeten nemen.

Dat was het. 

Staat u versteld?

Ik ga u geen geschiedenisles geven. Maar ik verzeker u dat wij alle uitroeiingen en elke pogrom niet vergeten zijn. Ook als vandaag iemand ons bedreigt, nemen we dat serieus. Of dat nu een viswijf is die weduwe is van een bankdirecteur of een politicus – wij nemen het serieus. Ook als het een virus betreft gaan we niet in lange discussies met elkaar op: we nemen het serieus.

In mijn 48 jaar dat ik in Israël leef, heb ik genoeg meegemaakt om elke antisemitische tirade serieus te nemen. En nee, ik geloof niet dat antisemitisme verboden moet worden – onmogelijk volgens mij – maar je moet ze in de gaten houden, die schreeuwlelijken. 

Dus toen die Corona de wereld verraste, keken we niet wie we de schuld konden geven – we keken hoe je er mee om moet gaan en ook dat was, net als in de hele wereld, een proces zonder einde en met aardig wat fouten. Toen de vaccins onderweg waren, begonnen we meteen met bestellingen. De termen, condities of prijzen spelen amper een rol als je begrijpt dat het om een gemeen virus gaat.

Tegelijkertijd, net als met het uitdelen van gasmaskers in 1990/91 toen Saddam Hoessein ons met Russische raketten en Franse technologie bedreigde, begonnen we de distributie van het vaccin te plannen. 

In diezelfde tijd zat men wereldwijd te koeteren wat er allemaal wel of niet in het vaccin kon zitten. Ook bij u in Nederland kwamen heel wat intelligente typetjes aan het woord, die zich, na het verorberen van een frikadel, kroket of bamibal afvroegen wat er allemaal voor troep in de prik kon zitten.

Niet dat we geen vragen hadden. Maar die werden professioneel beantwoord met de data die tot nu toe bekend is. Het is zo simpel: als je bij een ernstig zieke op bezoek gaat, bedek je minstens je minstens je mond en neus. Maar nee, er zijn immers betweters. 

Dus terwijl von der Leyden haar droom van 1 Europa, 1 leider, 1 leger waarmaakte met de beslissing dat de EU voor alle landen zou inkopen (kan een leuk couponnetje van worden afgescheurd, trouwens) en men commissies moest opzetten om dat te regelen, kochten wij vlot vaccins in en hadden plannen klaar om de vaccins te distribueren. 

Hup, meteen kinnesinne alom, want het Jodenvolk organiseerde het allemaal veel te snel.

Golda Meir zei ooit dat als wij moeten kiezen tussen niet populair te zijn, maar leven of doen wat de wereld van ons verwacht en met veel respect te sterven, dan zijn we liever niet populair en levend.

Enkele dagen geleden reisde ik speciaal voor mijn eerste prik naar Israël: ik had een afspraak op een bepaald uur, reed met de wagen naar het het vaccin station, identificeerde me, kreeg een prik en ging naar huis. In minder dan 5 minuten was ik weg, zonder gedrang, zonder problemen.

En dat is niet dankzij onze regering, niet dankzij farmaceutische firma’s. Om dingen zo serieus te nemen kunnen we slechts 1 bron danken: de antisemieten. Dankzij hun ongeëvenaarde haat tegen ons hebben we in 2000 jaar ons lesje geleerd en nemen elke bedreiging serieus.

Terwijl tegenstanders van het vaccin u zullen waarschuwen voor een GPS in de prik, zwaaiend met hun mobieltje in hun hand, is Israël binnenkort klaar voor de volgende calamiteiten, wat die ook mogen zijn.

Twijfel hebben we zeker: of u snapt waar u mee bezig bent.

Ontvang gratis onze nieuwsbrieven!

Vorig artikelNieuwe podcast van Joop Soesan uit Israël
Volgend artikelVirus beschermt vruchtensap tegen bederf
Simon Soesan (1956, Beverwijk) woont sinds 1973 in Israël, waar hij zijn eigen sales-en-marketing bureau had. Tegenwoordig is hij vertegenwoordiger van Keren Hayesod – United Israel Appeal in Duitsland. Soesan is bekend van columns in diverse Nederlandse bladen, zoals NRC-Handelsblad, het Reformatorisch Dagblad, Israël Actueel en het Nieuw Israelietisch Weekblad. Zijn korte verhalen werden gebundeld in 'Pita met hagelslag' (2005) en ‘Patatje vrede’ (2007), 'Apoetaah' (2016) is zijn derde boek en in juni 2018 is 'Ik ben jij' verschenen. Zijn familie en vriendschappen met Joden, Moslims en Christenen, inspireren hem bij het schrijven.