Voor de Nederlandse televisie was er maandagavond geen belangrijker nieuws dan het prostaatprobleem van Marco Kroon, onze enige nog levende nationale held. Het hele verhaal is nu wel bekend. Carnavalspak, kikkerkoning, wildplassen, piemel, afschudden (uitschudden?!), handboeien, kopstoot.
Met deze paar kernwoorden kan een schitterend verhaal gemaakt worden. Pauw, de Telegraaf, Volkskrant, Nieuwsuur, letterlijk alle media deden dat en lieten hun licht schijnen over Marco’s (volgens eigen zeggen) slappe en kleine piemel. Gezegend is het land waar die het grootste nieuws is. Petra Urban, de rechtbanktekenaar van de Telegraaf, maakte dit schitterende portret.
Marco wordt bijgestaan door het advocaten-echtpaar Knoops. Dat vind ik bijzonder. Bij iedere controversiële zaak duikt het echtpaar op. Geert Wilders, Julio Poch, de Deventer moordzaak, de Puttense moordzaak enzovoorts. Meestal met succes. Ongetwijfeld is het echtpaar buitengewoon kundig. Maar mij valt op dat ze onveranderlijk met zijn tweeën opereren. Dat is zo lief!
We kennen veel beroemde advocaten. Iedereen kent de vaste gasten van de talkshows. Gerard Spong, Peter Plasman, Bénédicte Ficq en de ongekroonde maar helaas afgezette koning van hun allemaal, Bram Moszkowicz. Allemaal kundig en allemaal zeer welbespraakt. De diensten van hun assistenten blijven altijd buiten beeld. Publiciteit is er slechts voor de Advocaat, met hoofdletter.
Hoe anders is het met het echtpaar Knoops. Op de TV? Prima, maar dan samen. Waar Geert-Jan gaat, gaat Carry. In de supermarkt of in het Amsterdamse bos kom ik dit type echtparen regelmatig tegen. Man en vrouw in hetzelfde waterdichte windjack, de stevige doorstap schoenen en dezelfde elektrisch fiets. Carry en Geert-Jan hebben dezelfde toga. Het vleesgeworden ideale huwelijk. Ik vind dat aandoenlijk.
Romeo en Julia, Bonny en Clyde, Heidi en Peter, Hans en Grietje, Geert-jan en Carry. Isn’t it romantic?
