De EU heeft via de European Research Council (ERC) een subsidie van 10 miljoen euro toegekend aan onderzoekers van de Universiteit van Tel Aviv en de Charité – Universitätsmedizin Berlin. De subsidie is toegekend aan onderzoekers die de werkzaamheid van geneesmiddelen voor de behandeling van schimmelinfecties bestuderen.
Volgens onderzoekers van de Universiteit van Tel Aviv veroorzaken schimmelinfecties jaarlijks minstens 1,6 miljoen doden. De meeste schimmelinfecties zijn niet levensbedreigend, maar invasieve schimmelinfecties in de bloedbaan of interne organen kunnen moeilijk te behandelen zijn en hebben een sterftecijfer van wel 50%.
Er zijn momenteel slechts drie hoofdklassen van antischimmelmiddelen. De gelijkenis van schimmel- en menselijke cellen maakt het moeilijk om nieuwe medicijnen te ontwikkelen die geen bijwerkingen bij patiënten veroorzaken. Het onderzoek zal zich richten op voorbijgaande metabole reacties in reacties op schimmeldmedicatie.
“De situatie bij schimmelpathogenen is fundamenteel anders dan bij medicijnresistente bacteriën”, zegt professor Judith Berman, hoofd van het Fungal Drug Response-lab van TAU’s Shmunis School of Biomedical and Cancer Research, George S. Wise Faculty of Life Sciences en een van de leiders van de onderzoeksgroep.
“Resistentie tegen schimmelpathogenen komt niet zo vaak voor en verspreidt zich niet zo snel als bacteriële resistentie. We zien eerder dat schimmelpathogenen snel aanleiding geven tot een subset van cellen die langzaam blijven groeien wanneer ze het antischimmelmedicijn tegenkomen. Deze eigenschap is van voorbijgaande aard, en cellen kunnen heen en weer schakelen tussen de ’tolerante’ en ‘niet-tolerante’ toestand – het wordt niet veroorzaakt door de soorten mutaties die resistentie bieden zoals bij bacteriële infecties. Het is eerder een ‘fenotypisch proces’ en we moet het begrijpen om het zo effectief mogelijk te behandelen,” legt Berman uit.
Onderzoekers denken dat antischimmeltolerantie veroorzaakt kan worden door metabolisme. “We hebben waargenomen dat cellen van verschillende typen die samen groeien, dit doen door metabolieten uit te wisselen en samen te werken bij het metabolisme”, aldus prof. Markus Ralser, directeur van Charité’s Institute of Biochemistry in Berlijn.
“Deze metabole samenwerking maakt cellen heterogeen. We hebben ook bewijs dat metabole heterogeniteit de belangrijkste aspecten van drugtolerantiemechanismen zou kunnen verklaren”, aldus Ralser.
De onderzoeken omvatten samenwerking met andere onderzoekers van over de hele wereld.
Ontvang gratis onze nieuwsbrieven!
